深緑の魔獣

深い森の底で 息を潜める光 苔むす石の紋章 指先が冷たい 帰り道はもう 霧に飲まれた 進むしかない この名を賭けて 濡れた葉の影で 世界が小さく揺れた 古い祈りの欠片 胸で鳴り続ける 怖さを隠しても 足は震える それでも並ぶ あなたの隣 遠くで鳴る 角のない咆哮 深緑の魔獣が 夜を起こす 心臓の鼓動が 合図に変わる 今 呪いを越える 闇を裂け 刃と歌で 魔獣へ 誓いを投げろ 倒れても 名を呼び合えば こだまする勇気が 道を照らす 木々が歪むたび 影が牙を増やす 背中に熱い痛み 目は逸らさない 血の匂いの中 星がひとつ落ち 合図を送る 振り向かずに 足元の魔法陣 割れて火花を散らす 禁じられた言葉を 喉の奥で噛む 怖さを抱えたまま 強くなるって そんな嘘でも 今は信じたい 近づくほどに 世界が静かになる 深緑の魔獣が　目覚める 逃げ道のない夜に　手を握り返して 私たちは立つ 闇を越えろ 傷の数だけ 森の王の怒りを 希望に変えろ 折れかけた心も 重ねれば 二つの声が 嵐を止める 朽ちた契約を ここで終わらせ 古代の封印を 今 呼び戻す 震える指で 印を結び 影よ眠れ 深い森の底へ 闇を裂け　刃と歌で 深緑の魔獣よ　夜明けに還れ 迷いも恐れも　抱えたまま こだまする声が　光になる 最後の一歩を　共に踏み この世界の朝を　取り戻すまで

Diep op de bosbodem houdt een licht zijn adem in Een wapen op met mos begroeide steen, koud onder mijn vingertoppen De weg terug naar huis is weg, opgeslokt door de mist Er is nu alleen nog vooruit, alles zettend op deze naam In de schaduw van natte bladeren trilde de wereld klein Een scherf van oud gebed blijft weerklinken in mijn borst Hoewel ik de angst verberg, trillen mijn benen nog steeds En toch sta ik hier, vlak naast jou Ver weg klinkt het, een gebrul zonder hoorns Het diepgroene beest roert zich en wekt de nacht Het slaan van mijn hart verandert in een signaal Nu steek ik de vloek over Verscheur het donker, met zwaard en met lied Werpt je gelofte recht op het beest Zelfs als we vallen, als we elkaars naam roepen zal de moed die echoot de weg verlichten Elke keer dat de bomen vervormen, krijgen de schaduwen meer tanden Een brandende pijn over mijn rug, mijn ogen kijken niet weg Door de geur van bloed valt een enkele ster naar beneden Ik stuur het signaal, zonder ooit achterom te kijken De magische cirkel aan mijn voeten splijt en verspreidt vonken Ik bijt de verboden woorden diep in mijn keel Met al mijn angst zal ik op de een of andere manier sterker worden Zelfs als dat een leugen is, wil ik het nu geloven Hoe dichterbij ik kom, hoe stiller de wereld wordt Het diepgroene beest opent zijn ogen In een nacht zonder ontsnapping grijp je mijn hand terug En samen zullen we staan Stijg uit boven het donker, voor elke wond die we dragen Verander de woede van de boskoning in hoop Zelfs harten die bijna breken, als we ze samenleggen zullen twee stemmen verenigd als één de storm stillen Beëindig het verrotte pact, laat het hier sluiten Het zegel van oude dagen, nu roep ik het terug Met trillende vingers vorm ik het teken Slaap nu, schaduw, diep op de bosbodem Verscheur het donker, met zwaard en met lied Diepgroen beest, keer terug in de dageraad Twijfel en angst dragen we nog steeds De stem die echoot verandert in licht De laatste stap voorwaarts nemen we nu samen Tot we de ochtend van deze wereld heroveren