神話

遠い祈りが　風に溶けて まだ誰も触れたことのない空へ昇る 眠れる森がひそやかに揺れ 影の奥で　光が産声を上げる 古い石碑のひび割れに 封じられた名前が脈を打つ 「目覚めよ」と呼びかけるのは 私の奥に眠る　もう一つの魂 失われた時の砂が 掌から零れ落ちても 永遠の帳だけが 静かに未来を照らす 神話の中で生まれた声が 祈りのように世界を染める 滅びの向こうで咲いた願いは 誰にも消せない光となる 運命の川を越えたとき 私だけの始まりの章が開く 月の雫をすくい上げて 白い川へ落とせば響く波紋 揺らめく影が形づくるのは 過去でも未来でもない真実 閉ざされた扉の向こうで 背中を押した微かな祈り 呼ばれるまま進めば 聖なる薄暗がりが道を広げる 涙が溶かした弱さの奥で 名もなき勇気が息をする その微かな光こそが 私を導く灯火になった 神話の中で拾った祈りが 沈んでいた色に息を吹き返す 壊れた羽が落ちてもなお 残された光は進む道になる 終わりと始まりが重なる場所 そこで私は生まれ変わる 深い深い影の聖域で 誰かの微笑みが揺らめいた 「戻らなくていい」と響く声 優しくて　どこか神々しい 永遠の帳がほどけゆく 光が眠っていた地平線へ 私の鼓動が描き出す空へ 羽ばたくように身体が浮かぶ 滅びの中で守り抜いた希望が 物語を神々しく染めていく ひと筋の風が　頬を撫でる それは新たな　神話の扉の音

Uzak bir dua rüzgarda eriyor Kimsenin dokunmadığı bir gökyüzüne doğru yükselerek Uykudaki orman gizlice sallanıyor Gölgelerin derinliklerinde, ışık ilk çığlığını atıyor Kadim bir taş tabletin çatlaklarında Mühürlenmiş bir isim atmaya başlıyor "Uyan şimdi" diye çağıran İçimde derinlerde uyuyan başka bir ruh Kaybolan zamanın kumları bile Açık ellerimden kayıp dağılırken Sadece sonsuzluğun duvağı Sessizce önümüzdeki geleceği aydınlatıyor Masalın içinde doğan bir ses Dünyayı fısıldanan bir dua gibi boyuyor Yıkımın ötesinde çiçek açan bir dilek Kimsenin silemeyeceği bir ışık oluyor Ve kaderin nehrini geçtiğimde Sadece bana ait olan ilk bölüm açılıyor Aydan bir damla toplayarak Onu beyaz nehre bırakıyorum ve halkalar yankılanıyor Bu dalgalanan gölgelerin aldığı şekil Ne geçmiş ne gelecek, sadece gerçektir Sıkıca kapalı kalan kapının ötesinde Beni hâlâ ileriye iten zayıf bir dua Çağrıldığım yere gitmeye devam edersem Kutsal alacakaranlık yolu genişletir Gözyaşlarımın erittiği zayıflığın çok altında İsimsiz bir cesaret nefes alıyor Ve o tek sönük ışıltı bile Bana rehberlik eden alev oldu Masalın içinde topladığım dua Çoktan batmış renklere yeniden hayat veriyor Kırık bir kanat düşüp gitse bile Kalan ışık yürünecek bir yol olur Sonun ve başlangıcın üst üste bindiği yer Orada, o yerde, yeniden doğuyorum En derin gölgenin tapınağında Birinin gülümsemesi titremeye başladı "Geri dönmek zorunda değilsin" diye yankılanan bir ses Öyle şefkatli ama bir şekilde ilahi Sonsuzluğun duvağı çözülüyor Işığın bir zamanlar uyuduğu ufka doğru Kalbimin canlandırdığı gökyüzünde Bedenim kanatlarını açacakmış gibi yükseliyor Yıkım boyunca koruduğum umut Bu hikayeyi ilahi bir şeye boyuyor Rüzgarın tek bir ipliği yanağımı sıyırıyor İşte bu yeni bir masalın açılan kapısının sesidir