名もなき予言

闇に滲んだ石板に 消された言葉がうずいてる 静けさだけが導いた 開けてはいけない記憶まで すれ違う影の眼差しが 本当の名前を知っている 唇の先で凍ってた ひとつの秘密が目を覚ます 黒い月が指をさす 閉ざした扉がきしみだす 震える胸の奥側で 運命だけが動きだす 名もなき予言 夜を裂く 名もなき声が胸をさす 閉ざした真実 いま開け 壊れた未来を抜けてゆけ ぬくもりだけを信じても 救えない夢があるのなら 涙の跡も飾らずに 闇へと光を差しだそう 見えない糸に惹かれてく この身はたぶん知っていた 静かな痛みを抱きながら 明日のかたちを選ぶため くすんだ星が振り向いて 静かな炎を連れてくる 指先ひとつ触れるたび 世界の輪郭が塗り変わる 名もなき予言 夜を裂く 名もなき声が胸をさす 隠した真実 いま開け 戻れぬ未来を選び取れ もしもすべてをなくしても この声だけは嘘じゃない 砕けた星のその向こう 新しい夜明けを連れてくる 名もなき予言 夜を裂く 名もなき声が胸を刺す 閉ざした世界を いま開け 私の未来を歌いだせ 名もなき予言 火を灯せ 名もなき声で道を照らせ 壊れた運命 塗り替えて 闇のその先へ歩いてゆけ 静かな夜に響いてる 名前を持たない一雫 消えない光を抱きしめて 明日の扉を開いてく

Op een met donker besmeurde stenen tablet beginnen de uitgewiste woorden te branden alleen de stilte leidde me verder naar herinneringen die ik niet wakker had moeten maken De blik van voorbijglijdende schaduwen kent al mijn allerwaarste naam ooit bevroren aan de rand van de lippen ontwaakt een enkel geheim weer Een zwarte maan heft en richt zijn hand de verzegelde deur begint te kraken diep in deze trillende, holle borst is het het lot alleen dat begint te bewegen Een naamloze profetie verscheurt de nacht een naamloze stem die de borst doorboort ontgrendel de waarheid die je hebt opgesloten breek door de toekomst die vernietigd was Zelfs als ik alleen op warmte vertrouw als er dromen zijn die warmte niet kan redden laat dan elk traanspoor bloot ik zal een licht in het donker werpen Verder getrokken door een onzichtbare draad moest dit lichaam het altijd al hebben gezeten een stille pijn vasthoudend om de vorm te kiezen die morgen aanneemt Een doffe ster wendt zich tot mij en brengt een stille vlam met zich mee elke keer dat een vingertop contact maakt tekent de omtrek van de wereld zich opnieuw Een naamloze profetie verscheurt de nacht een naamloze stem die de borst doorboort ontgrendel de waarheid die je verborg kies de toekomst die je niet kunt terugnemen En zelfs als ik alles verlies is deze stem van mij geen leugen voorbij het wrak van verbrijzelde sterren brengt het een pasgeboren dageraad binnen Een naamloze profetie verscheurt de nacht een naamloze stem die in de borst steekt ontgrendel de wereld die je hebt opgesloten zing de toekomst die van mij is Een naamloze profetie, ontsteek de vlam met een naamloze stem, verlicht de weg het gebroken lot, schilder het helemaal opnieuw en loop verder voorbij de rand van het donker Het echoot door de stille nacht een enkele druppel die geen naam draagt licht omarmend dat niet zal vervagen open ik de deur van morgen