静寂の招待状

ポストに紛れた白い封 触れた瞬間　温度が消えた 宛名はないのに　私の名を 静かな文字が呼んでいた 破れそうな沈黙を　胸に折りたたみ 街灯の影を縫って　導かれてく 鍵穴みたいな路地の奥 「来て」という気配だけが増える 静寂の招待状　開けば戻れない 息をするたび　世界が薄くなる 怖いのに　目を逸らせない 封蝋の赤が　心に火を点ける さあ　扉の向こうへ 名前のない夜へ しん…としたまま　鼓動だけが踊る 聞こえない声に　私が応える 鏡に映った私の影 一拍遅れで微笑んだ 知らないはずの香りがして 記憶の鍵が回りだす 誰にも言えないまま　大事に隠した 弱さの形を　見透かされてく 階段の先　瞬く灯り 「待ってた」と　空気が囁く 静寂の招待状　指先が震える 逃げたいのに　近づいてしまう 甘い闇に　ほどかれて 孤独の輪郭が　音もなく溶ける もう　戻れないなら いっそ　確かめたい 沈黙は罠じゃなく　合図だった 私が私を　迎えに来たんだ 閉じ込めた願いが　今 鍵になって　扉を開ける 静寂の招待状　破っても消えない 心の奥で　ずっと鳴ってた 怖いのに　美しい 闇の中でだけ　光れる私がいる さあ　その名を呼んで 新しい夜へ ベルの余韻　呼吸の残響 遠ざかる足音　そして静けさだけ

Isang puting sulat ang sumingit sa mailbox Nang hawakan ng aking daliri, nawala ang init nito Walang nakasulat na pangalan, ngunit ang aking pangalan Ay tahimik na tinatawag ng mga titik Sa kaibuturan ng dibdib, dala ang katahimikang tila masisira Tatahakin ang anino ng ilaw sa daan, magsisimulang maglakad Mula sa kaibuturan ng eskinita na parang butas ng susi Tanging ang pakiramdam ng "halika rito" ang pumupuno sa paligid Imbitasyon ng katahimikan, kapag binuksan ay hindi na makakabalik Sa bawat paghinga, ang mundo ay naglalaho Kahit natatakot, hindi ko maiwasan ang aking tingin Ang pulang waks ng selyo ay nagpapasiklab sa puso Hala, patungo sa kabilang panig ng pinto Patungo sa gabing walang pangalan Sa gitna ng katahimikan, tanging ang tibok ng puso ang umuungal Ang anino sa salamin ay ngumingiti nang huli ng isang tibok Kung ito man ay pekeng bagay rin Mananatili ako rito, kasama ang katotohanang lumoloko sa aking sarili Ang nakatagong lihim ay nagtuturo sa susi Sa hangganang walang balikan, ang dalawa ay nagkakatitigan Imbitasyon ng katahimikan, pinapakawalan ang lahat ng depensa Tunawin ang kahinaan at pangarap sa dilim Gamit ang nanginginig na mga kamay na ito, pipiliin ang katapusan Ang pulang waks ng selyo ay nagpapasiklab sa puso Halika, patungo sa kabilang panig ng hangganan Patungo sa gabing walang pangalan Sa dulo ng katahimikan, ang tunog ng kuliling ay umaalingawngaw Ang tinawag na pangalan ay natutunaw sa dilim Kung ito man ay ilusyon din Mananatili ako sa iyong tabi, natutulog kasama ang mahabang panaginip Imbitasyon ng katahimikan, kapag binuksan ay hindi na makakabalik Sa bawat paghinga, ang mundo ay naglalaho Kahit natatakot, hindi ko maiwasan ang aking tingin Ang pulang waks ng selyo ay nagpapasiklab sa puso Halika, patungo sa kabilang panig ng pinto Patungo sa gabing walang pangalan Tanging ang alingawngaw ng kuliling ang natitira sa dulo