架空

白い霧をまとった街は 昨日と同じ顔で笑う 歩道に落ちた誰かの影が 風もないのに揺れている バス停のガラス越しに 知らない言葉が映りこむ 「戻りたいか？」と問われても 帰る場所がもう不明だ 触れてしまえば輪郭が変わる 確かなものほど溶けていく 架空の空に　名前を呼ばれた 聞いたこともない声なのに懐かしい 手を伸ばしても　掴めない今が 目の前で静かに書き換わる どれが本当？ どれが嘘？ 境界線だけが呼吸している ビルの隙間をすり抜けた音が 脈のように街を叩く 信号の色が入れ替わって 行き先だけが増えていく 誰かが落とした古い地図は 線と線がねじれたまま 辿ってみればみるほど 消えていく正しい順路 動かぬ針を合図にして 知らない未来が開きだす 架空の空が　優しく笑うたび 心の奥で鼓動がズレていく 追いかけても　追いつけない答えが 波のように形を変える 触れない真実、滲む視界 境界線だけ　呼吸している 誰の声でもない囁きが 背中をそっと押してくる 「選べ」と言われたページには まだ何も書かれていない 架空の空へ　ひとつ踏み出せば 沈んでいた色がよみがえる 昨日でも　今日でもない世界で 初めて自分と目が合った 曖昧なままでも　進めるなら 境界線の先へ歩き出す 靴音だけが　確かな証 虚構の街に　朝が降りていく

De stad gehuld in witte mist glimlacht met hetzelfde gezicht als gisteren Iemands schaduw gevallen op de stoep wiegt hoewel er geen wind is Door het glas van de bushalte flikkeren woorden die ik niet ken in beeld Zelfs als gevraagd wordt "wil je terug?" is de plek waar ik naar terug zou keren al onduidelijk Raak het aan, en de omtrek verandert hoe zekerder een ding is, hoe meer het wegsmelt In een fictieve lucht werd mijn naam geroepen een stem die ik nog nooit heb gehoord, maar toch bekend Zelfs als ik uitreik, kan ik dit heden niet vastpakken het wordt stilletjes voor mijn ogen herschreven Wat is de waarheid? Wat is de leugen? alleen de grenslijn blijft ademen Een geluid dat door de kieren van de gebouwen glipte bonkt door de stad als een hartslag De kleuren van het signaal wisselen van plaats en alleen de bestemmingen blijven zich vermenigvuldigen De oude kaart die iemand heeft laten vallen ligt daar met nog steeds verdraaide lijnen Hoe meer ik hem probeer te traceren hoe meer de juiste route vervaagt De onbeweeglijke naald als signaal nemend begint een onbekende toekomst zich te openen Elke keer dat de fictieve lucht zo zachtjes glimlacht glipt diep in mijn hart de hartslag uit de maat Zelfs als ik erachteraan jaag, kan ik een antwoord niet inhalen het verandert van vorm als een golf Een waarheid die ik niet kan aanraken, een wazig gezicht alleen de grenslijn ademt Een gefluister dat bij niemands stem hoort duwt zachtjes tegen mijn rug Op de pagina die me zei "kies," is nog niets geschreven Stap eenmaal in de fictieve lucht en de kleuren die waren weggezakt herleven In een wereld die noch gisteren noch vandaag is ontmoetten mijn ogen voor het eerst mijn eigen blik Als ik verder kan gaan, zelfs als ik nog onzeker ben zal ik op pad gaan voorbij de grenslijn Alleen het geluid van mijn voetstappen is het zekere bewijs als de ochtend neerdaalt op de gefabriceerde stad