
架空
fictitious
Tekli2025年
Beyaz sise bürünmüş bir şehir, bükülmüş haritalar ve yabancı sesler... «Hayalî» (Fictitious), gözlerinizin önündeki dünyanın yavaş yavaş yeniden yazılması hissini konu alan gizemli bir dark pop şarkısıdır. Trafik ışıklarının yer değiştirmesi ve eski haritadaki yolların silinmesiyle birlikte bastığınız zemin bile belirsizleşir. Ancak bu belirsizliğin içinde, ilk kez gerçek benliğinizle yüzleştiğiniz o an saklıdır. Hangisi gerçek, hangisi yalan? Sadece sınır çizgilerinin sessizce nefes almaya devam ettiği bir dünyada, "bir adım ileriye gitme" konusundaki küçük ama kararlı iradeyi tasvir eden bir eserdir.
Şarkı Sözü (Japonca)
白い霧をまとった街は
昨日と同じ顔で笑う
歩道に落ちた誰かの影が
風もないのに揺れている
バス停のガラス越しに
知らない言葉が映りこむ
「戻りたいか?」と問われても
帰る場所がもう不明だ
触れてしまえば輪郭が変わる
確かなものほど溶けていく
架空の空に 名前を呼ばれた
聞いたこともない声なのに懐かしい
手を伸ばしても 掴めない今が
目の前で静かに書き換わる
どれが本当? どれが嘘?
境界線だけが呼吸している
ビルの隙間をすり抜けた音が
脈のように街を叩く
信号の色が入れ替わって
行き先だけが増えていく
誰かが落とした古い地図は
線と線がねじれたまま
辿ってみればみるほど
消えていく正しい順路
動かぬ針を合図にして
知らない未来が開きだす
架空の空が 優しく笑うたび
心の奥で鼓動がズレていく
追いかけても 追いつけない答えが
波のように形を変える
触れない真実、滲む視界
境界線だけ 呼吸している
誰の声でもない囁きが
背中をそっと押してくる
「選べ」と言われたページには
まだ何も書かれていない
架空の空へ ひとつ踏み出せば
沈んでいた色がよみがえる
昨日でも 今日でもない世界で
初めて自分と目が合った
曖昧なままでも 進めるなら
境界線の先へ歩き出す
靴音だけが 確かな証
虚構の街に 朝が降りていく
Çeviri
Beyaz sise bürünmüş kasaba
dünle aynı yüzle gülümsüyor
Kaldırıma düşen birinin gölgesi
rüzgar olmamasına rağmen sallanıyor
Otobüs durağının camından
bilmediğim kelimeler göz kırpıyor
"Geri dönmek istiyor musun?" diye sorulduğunda bile
döneceğim yer zaten belirsiz
Dokun ona, ve ana hat değişir
bir şey ne kadar kesinse, o kadar çok erir gider
Uydurma bir gökyüzünde, adım çağrıldı
hiç duymadığım ama bir şekilde tanıdık bir ses
Elimi uzatsam bile yakalayamadığım bu şimdiki zaman
gözlerimin önünde sessizce yeniden yazılıyor
Hangisi gerçek? Hangisi yalan?
sadece sınır çizgisi nefes almaya devam ediyor
Binaların boşluklarından süzülen bir ses
kentte bir nabız gibi vuruyor
Sinyalin renkleri yer değiştiriyor
ve sadece varış yerleri çoğalmaya devam ediyor
Birinin düşürdüğü eski harita
hatları hâlâ bükülmüş halde duruyor
Onu takip etmeye çalıştıkça
doğru rota gözden kayboluyor
Hareket etmeyen iğneyi sinyal olarak alarak
bilinmeyen bir gelecek açılmaya başlıyor
Uydurma gökyüzü her nazikçe gülümsediğinde
kalbimin derinliklerinde kalp atışı zamanın dışına çıkıyor
Onu kovalasam bile yetişemediğim bir cevap
bir dalga gibi şekil değiştiriyor
Dokunamadığım bir gerçek, bulanıklaşan bir görüş
sadece sınır çizgisi nefes alıyor
Kimsenin sesine ait olmayan bir fısıltı
sırtıma hafifçe bastırıyor
Bana "seç" diyen sayfada
henüz hiçbir şey yazılı değil
Uydurma gökyüzüne bir adım at
ve çökmüş olan renkler yeniden canlansın
Ne dün ne de bugün olan bir dünyada
ilk kez gözlerim kendiminkiyle karşılaştı
Belirsiz olsam bile ilerleyebilirsem
sınır çizgisinin ötesine geçeceğim
Sadece ayak seslerimin sesi kesin kanıttır
uydurma kasabaya sabah inerken