追跡と逃避

誰かが逃げ、誰かが追う その瞬間から物語が始まる。 足音が夜を裂く 街の灯りが息を潜める 心臓の鼓動だけが　生きている証 見えない鎖が　まだ俺を掴んで離さない 逃げるほどに近づく そんな声が頭をよぎる 追うのは敵か、それとも自分か 追跡と逃避の狭間で 正しさも壊してしまえ 息が切れるほど走り続けた 真実はまだ遠くで笑ってる 壊れたネオンが光る路地裏 影がひとつ、またひとつ増える 信じたものが裏返るたび 俺は俺を見失っていく 手にした冷たい真実が 現実を突きつけてくる 誰の罪を裁いてる？ 追跡と逃避は鏡の中 映るのは同じ顔 逃げても追っても終わらない 運命のゲームが続いていく 音を立てて崩れる記憶 交わる過去と未来 全ての答えはここにあった 俺自身から逃げられない 追跡と逃避の果てで 見えたのは壊れた空 叫びながら手を伸ばした 自由という名の幻に

May tumatakas, may humahabol. Mula sa sandaling iyon magsisimula ang kwento. Ang mga hakbang ay humahati sa gabi Ang ilaw ng lungsod ay nagpipigil ng hininga Ang tibok lamang ng puso ang patunay na buhay Ang hindi nakikitang kadena ay humahawak pa rin sa akin at hindi bumibitiw Habang tumatakas, lalong lumalapit Ang boses na iyon ay sumasagi sa ulo Ang hinahabol ba ay kaaway, o ang sarili ko? Sa pagitan ng paghabol at pagtakas Sirain na rin maging ang katuwiran (tamang daan) Patuloy na tumakbo hanggang sa masikipan ng hininga Ang katotohanan ay tumatawa pa rin sa malayo Sa eskinita kung saan kumikislap ang nasirang neon Ang anino ay nadaragdagan ng isa, at isa pa Sa tuwing ang pinaniniwalaan ay bumabaligtad Nawawala ko ang aking sarili Ang malamig na katotohaning nakuha sa kamay Ay nagtutulak ng realidad sa akin Kaninong kasalanan ang hinahatulan natin? Ang paghabol at pagtakas ay sa loob ng salamin Ang nakasalamin ay ang parehong mukha Tumakas man o humabol ay hindi natatapos Ang laro ng tadhana ay patuloy na nagpapatuloy Ang alaalang gumuho nang may ingay Nagtatapong nakaraan at hinaharap Ang lahat ng sagot ay narito pala Hindi ko matatakasan ang aking sarili Sa dulo ng paghabol at pagtakas Ang nakita ko ay ang nasirang langit Ibinuka ko ang kamay habang sumisigaw Patungo sa ilusyong tinatawag na kalayaan