狐火ふわり
Foxfire Fluffy
Single2026年
De schaduw van een torii waar vermiljoenen lantaarns wiegen, een nacht waarin het neon weent. Gelokt door de glimlach van een vossenmasker raakt de protagonist verstrikt in zoete leugens en donkerrode draden. "Foxfire Fluffy" is een donkere J-POP gehuld in een sfeer die doet denken aan het traditionele Japan. Zinnen die flikkeren en weer oplichten als vosvuur weerklinken en verbeelden de sensatie van een wankele liefde die in een vloek verandert. Toch is het uiteindelijk een lied dat zelfs de pijn in een zegen verandert, het zelf opeist en de nacht doorkruist.
Songtekst (Japans)
朱の提灯 逆さにゆらり
鳥居の隙間 ネオンが泣いた
狐面の笑み 触れない距離で
「帰れ」と囁き 私を誘う
鈴の音 遅れて胸に落ちる
嘘の甘さが 指を縛る
結び目ほどいて もう一度結ぶ
逃げ道だけを 丁寧に消す
狐火 ふわり ふわり
消えて まだ灯る
あなたの影に 私は溺れて
黒い紅糸 ほどけないまま
今夜だけって 何度も言って
朝を遠ざける
護符を裏返す 罪の合図
濡れた袖口 触れたら熱い
優しい言葉は 刃の形
笑うほど 痛みが甘い
影が伸びるほど 近づくほど
吐息は白いのに 心は紅
名を隠したまま 息を盗んで
誓いをさらって 消えないで
狐火 ふわり ふわり
消えて まだ灯る
あなたの嘘でも 私は欲しくて
黒い紅糸 ほどけないまま
「もういい」なんて 言えないままで
闇を飾ってる
救いの形を 探すふりして
壊れる音だけ 聴いていた
愛なら綺麗に 終われるはずで
終われないから それが愛だと
狐面の奥で 泣いてるのは
きっと私の方
狐火 ふわり ふわり
消えて まだ灯る
あなたの影から 私はほどける
黒い紅糸 結び直すたび
痛みさえ いま 祝福にして
夜を越えていく
Vertaling
Vermiljoenen lantaarns wiegen ondersteboven
Door de torii-poort weende het neon
De glimlach van het vossenmasker van een afstand die ik niet kan bereiken
fluistert 'ga naar huis' maar lokt me toch naar binnen
De flauwe klokkentoon valt laat in mijn borst
De zoetheid van je leugens bindt mijn vingers
Ik maak de knoop los om hem vervolgens weer te binden
Zorgvuldig elke uitweg die ik nog heb uitwissend
Vosvuur, zachtjes drijvend, drijvend verder
Vervagend, nog steeds gloeiend
In jouw schaduw verdrink ik helemaal
De zwart-karmozijnrode draad wil niet loskomen
'Alleen voor vannacht' zeg je steeds weer opnieuw
De ochtend wegduwend
Ik draai de talisman om, een teken van zonde
Mijn vochtige mouw wordt heet bij de minste aanraking
Jouw zachte woorden hebben de vorm van een zwaard
Hoe meer ik glimlach, hoe zoeter de pijn
Hoe langer de schaduwen zich uitstrekken, hoe dichter we naderbij komen
Mijn adem wordt wit, maar mijn hart bloeit rood
Mijn naam verborgen houdend, steel ik elke ademteug
Steel mijn gelofte maar verdwijn niet
Vosvuur, zachtjes drijvend, drijvend verder
Vervagend, nog steeds gloeiend
Zelfs je leugens, ik merk dat ik ze nog steeds wil
De zwart-karmozijnrode draad wil niet loskomen
'Ik heb er genoeg van' kan ik nooit over mijn lippen krijgen
De duisternis in plaats daarvan versierend
Doend alsof ik zoek naar de vorm van redding
luisterde ik alleen naar het geluid van uit elkaar vallen
Als dit liefde was, zou het mooi moeten kunnen eindigen
Maar het kan niet eindigen, en dat is wat liefde is
Achter het vossenmasker is degene die weent
Zeker ben ik het
Vosvuur, zachtjes drijvend, drijvend verder
Vervagend, nog steeds gloeiend
Uit jouw schaduw kom ik ontrafelend vrij
Elke keer dat ik de zwart-karmozijnrode draad opnieuw bind
verander ik zelfs deze pijn nu in een zegen
En steek de nacht over