帰らぬ星座

夜の街に　影が揺れて 傘越しに滲む　月の記憶 胸の奥で　名前を呼ぶたび 届かない声が　雨に溶けていく すれ違う人波の中 孤独だけが隣に座っていた もしあの日に戻れるなら 君を強く抱きしめたのに 零れた涙は　帰らぬ星座 今も夜空で　静かに光る 冷たいガラスに　映る自分は 誰よりも弱い　仮面のままで 忘れたくても　夢に現れて また心を縛る　見えない鎖 月明かりが問いかける 「君はまだ　未来を信じてる？」 失ったものを数えるより ここに残る痛みを抱いて 答えのない夜を彷徨っても その涙は　生きてる証になる 雨音に重ねた祈りは 君の声に似て　胸を揺らす 曖昧な未来でも たどり着けると信じたい もし明日を選べるなら 傷を抱いても進みたい 君と過ごした　短い夜が 永遠より深く　今を照らしてる 静かに閉じる夜の帳　孤独さえ抱きしめながら

Gece aydınlatılmış sokaklarda gölgeler sallanıyor Ayın anısı şemsiyemin kenarının ötesinde bulanıklaşıyor Göğsümde adını her çağırdığımda Sana ulaşmayacak olan ses yağmurda eriyor Geçip giden yabancı kalabalıkların arasında Sadece yalnızlık oturdu burada yanıma O tek bir güne yeniden dönebilseydim eğer Seni tüm gücümle sıkıca tutardım Dökülen gözyaşları asla geri dönmeyen bir takımyıldız oldu Şimdi bile gece gökyüzünde sessizlik içinde parlıyorlar Soğuk pencere camında yansıyan benlik Her kesten daha zayıf kalıyor, hâlâ maskesini takarak Unutmak istediğimde bile, rüyalarımda beliriyorsun Kalbimi görünmez bir zincirle bir kez daha bağlayarak Ayın ışığı dönüyor ve bana soruyor "İlerideki geleceğe hâlâ inanıyor musun?" Kaybettiğim tüm şeyleri saymak yerine Burada içimde kalan acıyı tutuyorum Cevabı olmayan gecelerde dolaşsam bile O gözyaşları hayatta olduğumun kanıtı oluyor Yağmurun sesine superpoze ettiğim dua Tıpkı senin sesin gibi, beni özüme kadar sarsıyor Gelecek belirsiz kalsa bile Yolumu orada bulacağıma inanmak istiyorum Geldiğinde yarını seçebilseydim eğer Bu yaraları taşırken bile hareket etmeye devam etmek istiyorum Bir zamanlar seninle orada geçirdiğim kısa gece Bu anı herhangi bir sonsuzluktan daha derin aydınlatıyor Sessizce gecenin perdesi iniyor, yalnızlığı bile yakın tutarken