白銀の降神

雪明かり　鳥居の朱が　息をひそめ 凍る夜に　祈りだけが音を持つ 掌に残る　小さな傷を隠して 私は社（やしろ）へ　ひとり歩いた 鈴が揺れた　境がひらく 見えない扉の向こう　気配が降りる 白銀の降神　守護のひかり 私の影に　結界を張る 怖くないよと　名を呼ぶ声が 雪の粒になって　肩に舞う 石段の上　古い紋章が　淡く灯り 冷えた空に　星の鍵が　瞬く 願いを抱くほど　弱さが増えるのに なぜか今夜は　胸が静か 祝詞（のりと）みたいに　息を整え ふるえる心を　やさしく結ぶ 白銀の降神　聖なる羽が 涙の跡を　ほどいてゆく 赦されたいと　言えぬ私へ 「そのままでいい」と　雪が降る 見えない魔（ま）が　近づく夜でも あなたは迷わず　盾になった 守るためじゃなく　生きるために 光はいつも　ここにある 白銀の降神　守護のひかり 孤独の闇に　道を描く 急がなくていい　迷ってもいい 帰る場所なら　消えはしない 白銀の降神　神域の息で 私の明日を　あたためる

Kar ışığı parıldar, tapınak kapısının kırmızısı nefesini tutar Bu dondurucu gecede, yalnızca duaların bir sesi var Avucumda kalan o küçük yarayı gizleyerek Kutsal tapınağa doğru yürüdüm tek başıma Çan sallandı, sınırlar açıldı ardına kadar Görünmez bir kapının ötesinden, bir varlık süzülür aşağıya Gümüş ilah iniyor, koruyucunun ışığı Gölgemin üzerine kutsal bir kalkan örüyor İsmimi fısıldayan o ses, "Korkacak hiçbir şey yok" derken Kar tanelerine dönüşüp omuzlarımda dans ediyor Taş basamakların tepesinde, kadim bir arma loşça parıldar Soğuk gökyüzünde, yıldız şeklinde bir anahtar göz kırpar Bir dilek tuttukça zayıflığım daha da artsa da Nasılsa bu gece, göğsüm sakin ve dingin Kutsal bir ilahi gibi, düzene sokuyorum nefesimi Ve nazikçe bağlıyorum bu titreyen kalbi Gümüş ilah iniyor, kutsal kanatlarıyla Gözyaşlarımın izlerini çözüp serbest bırakıyor "Affedilmeyi diliyorum" diyemeyen şu halime Kar yağıyor ve fısıldıyor: "Olduğun gibi kal" Görünmez iblislerin yaklaştığı gecelerde bile Hiç tereddüt etmedin, kalkanım oldun benim Sadece korumak için değil, yaşayabilmem için Işık her zaman, her zaman tam burada Gümüş ilah iniyor, koruyucunun ışığı Yalnızlığımın karanlığında bir yol çiziyor Acele etmene gerek yok, kaybolsan da sorun değil Evim dediğin yer asla yok olmayacak Gümüş ilah iniyor, kutsal toprakların nefesiyle Yarınımın yaklaşan şafağını ısıtıyor