大丈夫って言わない夜

静かな夜の中で ひとり君を思い出す 部屋の隅でうずくまる 声も出せずに凍えてた 気づかれないようにずっと 強がって笑ってた 本当の気持ちは 誰にも言えないまま 時計の音だけが響く部屋で 止まった時間が心を締めつける 大丈夫って繰り返しても 心はついてこないよ 夜の闇に紛れた涙が ひとつまたこぼれてく 本当は気づいてほしかった 強くなんてなれないよ こんな弱さも全部 誰かに知ってほしいのに 平気なふりをしてた 君の前でもずっと 傷つくのが怖くて 本音を隠してた 少しずつひび割れてく 心の奥のほう 見えない傷が 静かに広がってく 閉ざした気持ちがほどけないまま また夜に飲まれていく 大丈夫って繰り返すほど 孤独が深くなるよ 強くなれと言われるたびに 何も言えなくなる 本当はそばにいてほしい ただそれだけなのに 言葉にできないまま 夜がまた更けていく 誰にも見せない涙が 心を締めつける このまま消えてしまえたらと 思う夜もあるけど それでも朝は来るから また息をしてしまう 弱いままでもいいと いつか言えるかな 大丈夫って言わなくてもいい 心は嘘をつかない 夜の中で揺れてるこの気持ち そのままでいいんだよ 本当はひとりじゃないと 信じてみたいから 壊れそうなこの夜を 少しずつ越えていく

In de stilte van de nacht Denk ik alleen aan jou terug Ineengedoken in de hoek van mijn kamer Bevroren stil, niet in staat een geluid te maken Zodat niemand het ooit zou merken Bleef ik glimlachen, deed ik alsof ik sterk was Maar wat ik werkelijk vanbinnen voel Kon ik nooit tegen iemand zeggen In een kamer waar alleen de klok blijft echoën Staat de tijd stil en trekt zich samen om mijn hart Kortom, hoe vaak ik ook zeg dat het goed gaat Mijn hart haalt de woorden gewoon niet in Een traan verloren in het donker van de nacht Stroomt over, de een en dan de ander De waarheid is, ik wilde dat je het merkte Ik kan niet sterk zijn, niet echt Zelfs al deze zwakte in mij En toch wens ik dat iemand het zou leren kennen Ik deed alsof ik in orde was Zelfs voor jou, al die tijd Zo bang om gekwetst te worden Hid ik de waarheid in mij weg Stukje bij beetje begint het te barsten Diep vanbinnen in het hart van mij Een wond die niemand kan zien Blijft zich stilletjes wijd verspreiden Mijn verzegelde gevoelens willen nog steeds niet loskomen En dus word ik weer door de nacht opgeslokt Hoe meer ik blijf zeggen dat het goed gaat Hoe dieper de eenzaamheid groeit Elke keer dat ze me vertellen dat ik gewoon sterk moet zijn Verlies ik elk woord dat ik heb De waarheid is, ik wil jou hier aan mijn zijde Hoewel dat alles is waar ik om vraag Kan ik het nog steeds niet in woorden omzetten En de nacht wordt weer laat Een traan die ik aan niemand laat zien Trekt zich samen om mijn hart Kon ik maar zo verdwijnen Er zijn nachten dat ik dat zelfs wens En toch komt de ochtend altijd Dus vind ik mezelf nog steeds ademend Dat het goed is om zo zwak te blijven Zal ik dat ooit leren zeggen Ik hoef niet te zeggen dat het goed gaat Het hart vertelt nooit een leugen Dit gevoel dat door de nacht wiegt Het is goed om het te laten zoals het is De waarheid is, ik wil proberen te geloven Dat ik niet alleen ben, en dus Deze nacht die voelt alsof hij kan breken Stukje bij beetje kom ik er doorheen