月影に咲く

夜の水面に 月がほどけて 静かに揺れる 花の影 声にならない 願いをひとつ この胸の奥で 抱いていた 千切れた記憶を 指でなぞれば 淡い雫が 頬を伝う それでもあなたが 遺した灯は 闇の彼方で 消えはしない 月影に咲く この想いよ 傷跡さえも 明日を照らせ 散りゆくたびに 強くなれると 今は信じて 歩き出す 紅をほどいた 朝焼け雲が 遠い孤独を 染めてゆく 失くしたものと 守りたいもの 両手に抱えて 立ち尽くす 微かな光が 道を描けば 迷いの糸も ほどけてゆく 震える指先 未来を選ぶ こぼれた涙は 罪じゃない もしも世界が 色をなくしても あなたの言葉が 花を結ぶ 燃える夕空を 越えてゆける この命は まだ歌える 月影に咲く この祈りよ 悲しみさえも 光に変えて 散りゆく夢に 名を与えれば 暁へ わたしはゆく 静かな余韻を 残しながら 夜明けの空へ 消えてゆく

Na nocnej wodzie rozpuszcza się księżyc Cicho kołysze się cień kwiatu Jedno życzenie, które nigdy nie znalazło głosu Nosiłam je głęboko w tym moim sercu Gdy moje palce wodzą po wspomnieniach rozerwane na strzępy blada i krucha łza spływa po moim policzku A jednak światło, które dla mnie zostawiłeś nigdy nie zgaśnie poza zasięgiem mroku Rozkwitając w blasku księżyca, o to moje tęsknoty Niech nawet moje blizny rzucą światło na jutro Z każdym upadkiem staję się silniejsza Więc teraz wierzę i zaczynam iść Chmury rozświetlone świtem rozplatają szkarłatną barwę Powoli barwiąc samotność tak daleką To, co straciłam, i to, co tak bardzo pragnę zachować Trzymając je w ramionach, stoję jak zamrożona Gdy blada i łagodna poświata potrafi wytyczyć drogę nawet nici zwątpienia się rozplatają Moje drżące opuszki palców wybiorą nadchodzące dni Łzy, które się polały, nie są grzechem do udźwignięcia Nawet gdyby ten świat miał kiedykolwiek stracić barwy słowa, które wypowiedziałeś, sprawią, że zakwitnie kwiat Mogę przejść na drugą stronę płonącego wieczornego nieba To moje życie wciąż może odnaleźć pieśń do zaśpiewania Rozkwitając w blasku księżyca, o to moja modlitwa Zamień nawet mój smutek w jasne światło Jeśli nadam imię każdemu gasnącemu marzeniu Idę naprzód w stronę świtu Zostawiając za sobą ciche echo znika na jaśniejącym niebie