月影に咲く

夜の水面に 月がほどけて 静かに揺れる 花の影 声にならない 願いをひとつ この胸の奥で 抱いていた 千切れた記憶を 指でなぞれば 淡い雫が 頬を伝う それでもあなたが 遺した灯は 闇の彼方で 消えはしない 月影に咲く この想いよ 傷跡さえも 明日を照らせ 散りゆくたびに 強くなれると 今は信じて 歩き出す 紅をほどいた 朝焼け雲が 遠い孤独を 染めてゆく 失くしたものと 守りたいもの 両手に抱えて 立ち尽くす 微かな光が 道を描けば 迷いの糸も ほどけてゆく 震える指先 未来を選ぶ こぼれた涙は 罪じゃない もしも世界が 色をなくしても あなたの言葉が 花を結ぶ 燃える夕空を 越えてゆける この命は まだ歌える 月影に咲く この祈りよ 悲しみさえも 光に変えて 散りゆく夢に 名を与えれば 暁へ わたしはゆく 静かな余韻を 残しながら 夜明けの空へ 消えてゆく

Gecenin suyunda ay çözülüyor Sessizce dalgalanıyor bir çiçeğin gölgesi Hiçbir sese kavuşamamış tek bir dilek Onu sakladım bu kalbimin derinliklerinde Parmaklarım paramparça anıların izini sürerken Soğuk bir acı süzülüyor tenimde Ama bana bıraktığın sıcaklık hâlâ parlıyor Ve karanlıkta bana rehberlik ediyor Ay ışığı altında açan, saf ve sessiz Acıyı sevgi dolu bir duaya dönüştüren Fırtına beni yıkmaya çalışsa bile Taç yapraklarımı açmaya devam edeceğim Şafağa doğru, yürümeye devam ediyorum Geride sessiz bir yankı bırakarak Aydınlanmaya başlayan gökyüzünde kayboluyorum