神の宿る道
The path where God resides
Single2026年
Alleen over een pad naar het heiligdom lopen na de regen, geleid door de schaduw van een torii en het geluid van bellen, doet je een wens opeisen die je bijna verloren was. "The path where God resides" is een ballad in Japanse stijl waarin een sterk besluit tot leven flikkert in de stilte. Piano en strijkers nestelen zich tegen de Japanse tonen van koto en shakuhachi, en zwellen wijd aan bij het refrein. Het is een lied van zuivering en wedergeboorte—het bereiken van het moment van realisatie, na het passeren van het donker, dat "het licht in je hart is"—gedragen op een melodie die zacht en toch waardig is.
Songtekst (Japans)
雨上がりの参道を 一人歩く
濡れた石畳に 空が映る
鳥居の影が 心を鎮め
耳もとで 鈴の音がほどけてく
手を合わせるふりじゃなくて
今の息を 確かめる
怖さはまだ消えないけど
この道が 私を呼ぶ
神の宿る道を進む
暗闇の中で 光を探す
涙の跡も 祈りに変えて
朝へと繋ぐ 今ここから
街のざわめきに 紛れた日々
優しさだけが こぼれ落ちた
水の冷たさが 掌を覚まし
忘れた願いが そっと戻る
揺れるのは心じゃなくて
迷いを手放す前触れ
信じることを怖がらず
ひと足ずつ進む
神の宿る道は続く
傷ついたままでも いいと歌う
答えはいつも ここにあった
朝へと開く 今ここから
跪くほど強くなくて
叫ぶほど上手くもない
それでも守りたいと願う
その命の温もりを
神の宿る道を選ぶ
静けさの中で 守ると誓う
光は外じゃなく 胸に
朝へと繋ぐ 今ここから
Vertaling
Ik loop het heiligdomspad alleen na de regen
De lucht weerspiegelt in de natgeregende stenen
De schaduw van de torii stilt mijn hart
Bij mijn oor komen de zachte bellen los
Niet alleen doen alsof ik mijn handen vouw in gebed
ik voel de adem die ik nu inadem
De angst is nog steeds niet vervaagd
Maar deze weg roept me
Ik loop het pad waar God woont
Op zoek naar licht in het donker
Zelfs de sporen van tranen verander ik in gebed
Op weg naar de dageraad, van hier en nu
Dagen die ik verloor in het lawaai van de straten
waar alleen tederheid wegglipte en viel
De kou van het water wekt mijn open handpalmen
Een vergeten wens keert stilletjes terug
Het is niet mijn hart dat nu trilt
Het is het teken dat ik mijn twijfel loslaat
Niet bang om mijn geloof in dingen te leggen
Stap voor stap ga ik vooruit
Het pad waar God woont gaat door
Ik zing dat het goed is om gewond te blijven
Het antwoord was hier altijd al
Openend voor de dageraad, van hier en nu
Ik ben niet sterk genoeg om op mijn knieën te vallen
noch bekwaam genoeg om het uit te schreeuwen
En toch wens ik dat ik het veilig kon houden
De warmte van dat levende, ademende leven
Ik kies het pad waar God woont
In de stilte zweer ik het veilig te houden
Het licht is niet buiten maar in mijn borst
Op weg naar de dageraad, van hier en nu