De docent kijkt nooit naar die plek

窓際いちばん　後ろの席 君はいつでも　静かに笑う 名前を呼ぶとき　プリント渡すとき 先生だけが　そっちを見ない 手を挙げたって　気づかないふり 目が合いそうなら　黒板を見る ねえ　どうして あの席だけを避けてるの 放課後　職員室の前 聞こえた声に　足が止まる 「あの子を見ると 思い出すんだ」 先生は　あの席を見ない そこに何が　残ってるの 君が笑うほど　増えていく 言えない秘密の影 三年前の　同じ教室 同じ場所にいた誰か 見ないふりをしてるのは いったい誰？ 古いアルバム　途中のページ 君によく似た　ひとりの少女 学期の途中で　名前が消えた 理由の欄には　何もなかった 写真を見せたら 君はつぶやく 「それ　私のお姉ちゃん」 そして小さく 「何もしてないのに」 先生の後悔 君の沈黙 でも録音に残った声 「私を疑ったのは 先生じゃない」 先生は　あの席を見ない 過去を怖がっているだけ 本当に隠している人は 今もどこかで笑ってる 誰が嘘を　最初についた 誰が噂を　広げたの 見ないふりをしてるのは いったい誰？ 翌朝　机の中 折られた紙が 一枚だけ 「三年前を これ以上 調べるな」 君と私 目を合わせた 先生が　あの席を見た 今日初めて　君を見た 教室中が静かになって 時計の音だけ響いてる 忘れたふりじゃ　終われない 消した名前も　戻せない それでも真実を 見つけるまでは 目をそらさない そして君が 後ろを見た 誰かの椅子が 静かに鳴った 振り向いたけど 誰もいない

Helemaal achteraan bij het raam: de laatste plek Jij glimlacht altijd stil Als ze je naam noemen, als ze je een blaadje geven Alleen de docent kijkt niet die kant op Zelfs als je je hand opsteekt, doet de docent alsof die het niet merkt Als jullie blikken elkaar bijna kruisen, kijkt de docent naar het bord Zeg, waarom mijdt de docent alleen die plek? Na school, voor de lerarenkamer Een stem die ik hoorde, deed me stilstaan “Als ik dat meisje zie, moet ik eraan denken.” De docent kijkt niet naar die plek Wat is daar achtergebleven? Hoe meer jij glimlacht, hoe groter wordt de schaduw van onuitgesproken geheimen Hetzelfde lokaal, drie jaar geleden Iemand die op dezelfde plek was Wie doet alsof die niets ziet Wie dan? Een oud album, een bladzijde halverwege Een meisje dat sprekend op jou lijkt Halverwege het schooljaar verdween haar naam Bij de reden stond niets ingevuld Toen ik je de foto liet zien fluisterde je “Dat is mijn oudere zus” En zachtjes “Terwijl ik niets heb gedaan” Het berouw van de docent Jouw stilte Maar een stem bleef op de opname staan “Degene die mij verdacht, was niet de docent.” De docent kijkt niet naar die plek De docent is alleen bang voor het verleden Wie de waarheid echt verbergt, lacht nog ergens Wie loog als eerste? Wie verspreidde het gerucht? Wie doet alsof die niets ziet Wie dan? De volgende ochtend, in de schoolbank Een gevouwen briefje Slechts één “Wat er drie jaar geleden gebeurde, onderzoek niet verder.” Jij en ik We keken elkaar aan De docent keek naar die plek Vandaag keek de docent voor het eerst naar jou Het hele lokaal werd stil Alleen het tikken van de klok klinkt nog Doen alsof je het vergeten bent, is niet genoeg Zelfs de uitgewiste naam krijg je niet terug En toch, de waarheid tot we die vinden Ik kijk niet weg En toen keek jij achterom Iemands stoel kraakte zacht Ik draaide me om, maar er was niemand