神域の風紋

鳥居の影が　夕凪に溶けて 砂に走る　風紋が揺れる 胸にしまった　願いの欠片 鈴の一音が　先に祈る 踏み入れたのは　ただの森じゃない 呼吸の奥へ　続く道 名前のない痛みさえ ここなら　ほどける 神域の風紋　ひとつ　ひとつ わたしの迷いを　描き替えて 消えそうな声を　もう一度呼ぶ 祈りは遠くへ　逃げない 濡れた石畳　月影の糸 足音だけが　罪を数える 強さの仮面　置き去りにして 素顔のまま　立ち向かう 折れた羽根でも　風は運ぶ 答えの形は　まだ知らなくていい ただ守りたいものを 胸に灯せ 神域の風紋　ひとつ　ひとつ 涙の跡さえ　道に変えて 怖いままでも　進めるのなら 夜明けは必ず　返事をする …返事をする 胸の奥で　鐘が鳴った 逃げる自分も　抱きしめた 境界線の向こう側で わたしは　わたしを赦す 神域の風紋　ひとつ　ひとつ この手の誓いを　風に刻む たとえ暗闇が　牙をむいても 祈りは剣にも　盾にもなる 神域の風紋　ひとつ　ひとつ 未来の扉を　叩き起こせ

Cień bramy torii wtapia się w wieczorny spokój Fale wiatru biegną i drżą na piasku Odłamek życzenia, które skrywałam w piersi pojedynczy dźwięk dzwonka modli się zanim sama to zrobię To, w co wkroczyłam, nie było zwykłym lasem Ścieżka prowadząca głęboko w oddech Nawet ból, który nie nosi imienia tutaj się rozplata Fale wiatru w świętym obszarze, jedna po drugiej rysują na nowo wszelkie wątpliwości, które w sobie nosiłam Wzywam raz jeszcze głos bliski zgaśnięcia Modlitwa nie ucieknie w dal Wilgotne płyty chodnikowe, nici przędzione z księżycowego blasku Tylko moje kroki liczą wagę grzechu Odrzucając maskę, którą nosiłam dla siły z odsłoniętą twarzą stoję i stawiam czoła wszystkiemu Nawet na złamanych skrzydłach wiatr wciąż mnie niesie Nie muszę jeszcze znać kształtu odpowiedzi Tylko to, co tak bardzo pragnę chronić niech płonie w mojej piersi Fale wiatru w świętym obszarze, jedna po drugiej zamieniają nawet ślady łez w drogę Jeśli potrafię iść naprzód wciąż się lękając świt z pewnością ześle odpowiedź ...ześle odpowiedź Głęboko w mojej piersi zadzwonił samotny dzwon Trzymałam w uścisku nawet tę część siebie, która chciała uciekać Po drugiej stronie linii granicznej wybaczam sobie i uwalniam się Fale wiatru w świętym obszarze, jedna po drugiej wyrywam tę obietnicę moich rąk na wietrze Nawet jeśli ciemność szczerzy na mnie kły modlitwa staje się mieczem i tarczą zarazem Fale wiatru w świętym obszarze, jedna po drugiej kołacz do drzwi jutra, aż się obudzi