雪原の誓い

雪の息 遠い鐘 白い空 祈りの扉 凍（こお）れる森に 灯る微光 霜の結晶が 道を描く 折れた剣先 握りしめ 名もない誓いを 胸に結ぶ 静けさが 耳を満たし 心は ひとつの炎になる 恐れを越えて 歩むほど 冬は 私を試す 冬よ 冬よ 聴いて この吐息を 願いに変えて 眠る古の影を鎮め　白い夜を 守り抜く Let the snow remember our vow 氷の光で 明日を照らせ 古い遺跡に 刻まれた歌 雪の精霊が 羽ばたくように 傷は痛い それでもいい 失くせないものが ここにある 凍（こご）える手に 温度を分け 祈りは 刃へと姿を変える 震えは　合図 いま 目を開ける 冬よ 冬よ 聴いて この吐息を 願いに変えて 闇の巨影を 断ち切って 白い世界を 取り戻す Let the snow remember our vow 氷の光で 明日を照らせ 地の底から うねる咆哮 星の欠片が 砕け散る それでも私は 退（の）かない 祈りは ここで終わらない 冬よ冬よ聴いて この命を祝福にかえて 闇の終わりを 刻みつけ 白い夜明けを 迎えに行く Let the snow remember our vow 雪解けの空へ 道をひらけ 静かな鐘 白い息 冬は 優しく頷く

Kar nefesi, uzak bir çan Beyaz gökyüzü, bir dua kapısı Donmuş bir ormanda, sönük bir ışık parlıyor Kırağı kristalleri yolu çiziyor Kırık bıçağın kenarını kavrayarak Göğsümde isimsiz bir and bağlıyorum Sessizlik dinleyen kulaklarımı dolduruyor Kalbim tek bir alev oluyor Korkumun ötesinde ne kadar çok yürüsem Bu kış beni o kadar derin sınıyor Kış, oh kış, duy beni şimdi Bu sönük nefesi bir dileğe dönüştür Uykudaki kadim gölgeyi yatıştır, bu beyaz geceyi sonuna kadar koruyacağım Kar andımızı hatırlasın Buzdan doğan ışıkla, yarın parlasın Çok önce harabelere kazınmış bir şarkı Kanatlanan bir kar ruhu gibi Yaralar hâlâ acıtıyor ve yine de sorun değil Çünkü kaybedemeyeceğim şey burada benimle Sıcaklığımı donan ellerle paylaşıyorum Ve dua yeniden bir bıçağa dönüşüyor Bu titreme işarettir Şimdi gözlerimi açıyorum Kış, oh kış, duy beni şimdi Bu sönük nefesi bir dileğe dönüştür Dev karanlığı doğrudan keseceğim And bu beyaz dünyayı geri alacağım Kar andımızı hatırlasın Buzdan doğan ışıkla, yarın parlasın Derinlerden yükselen bir kükreme açılıyor Yıldız parçaları parçalanıyor ve düşüyor Yine de kenara çekilmeyeceğim Bu duam burada bitmeyecek Kış, oh kış, duy beni, bu hayatı kutsamaya dönüştür Karanlığın sonunu kazıyacağım Ve beyaz şafağı karşılamaya gideceğim Kar andımızı hatırlasın Eriyen gökyüzüne doğru yolu aç Sessiz bir çan, beyaz bir nefes And kış hafifçe bana baş sallıyor