世界感

闇の幕が静かに降りるような始まり 深い霧に包まれた街 足音だけが響く路地裏 真実を隠す影が すぐそばで笑っている 囁く声に導かれ 見えない糸に縛られて 心の奥に潜む恐怖が 目を覚ます 世界感が崩れてゆく 幻と現実が交差する 怖さに震えながらも 闇を突き破る叫びをあげる 閉ざされた扉の奥に 答えはあるのか 絡み合う謎が 逃げ場を失わせる 沈む鼓動を追いかけて 触れた冷たい手のひら 真実は牙を剥いて 夜を裂く 世界感が崩れてゆく 光と闇の狭間で迷う 恐怖に飲まれながらも 抗う意志を胸に刻む 赤い月が見下ろす 逃げられない運命 それでも抗う声が 闇を照らす 世界感を切り裂いて 未知なる未来を掴むため 怖さを越えたその先に 生きる意味が見える 静寂と共に闇へと溶ける

Simula na parang itim na kurtina na tahimik na bumababa Ang lungsod na nababalot ng makapal na hamog Tanging ang mga hakbang ang umaalingawngaw sa dilim ng eskinita Ang anino na nagtatago ng katotohanan Ay ngumingiti sa isang sulok malapit sa akin Binalot ng tinig na bumubulong Nakatali nang mahigpit ng hindi nakikitang sinulid Ang takot sa kaibuturan ng puso Ay nagbukas na ng mga mata Ang pananaw sa mundo ay dahan-dahan gumuguho Ang ilusyon at katotohanan ay nagsasama nang malabo Kahit na nanginginig sa takot Puputulin ko ang dilim, sisigaw nang malakas Sa likod ng pintong sarado at nakakandado na iyon May sagot ba na tahimik na naghihintay Ang mga magulong palaisipan na magkasama Ay nag-iiwan sa akin na walang takasan Sinusundan ang tumatahimik na tibok ng puso Nahawakan ko ang malamig and nanginginig na palad Ang katotohanan ay nagpapakita ng mga pangil Pinupunit ang gabi Ang pananaw sa mundo ay dahan-dahan gumuguho Naliligaw sa gitna ng liwanag at dilim Kahit na kainin ako ng takot nang tuluyan Iuukit ko ang paninindigan sa aking dibdib Ang pulang buwan ay tumitingin sa ialim Ang kapalaran na hindi matatakasan Kahit na ganoon, ang tinig na hindi susuko Ay patuloy na nagbibigay-liwanag sa dilim Hahatiin ang pananaw sa mundo Upang makuha ang hindi kilalang hinaharap Sa dulo ng paglampas sa takot Doon makikita ang kahulugan ng buhay Kasabay ng katahimikan, natutunaw sa dilim