言霊
Word spirit
Single2026年
Sa gabi kung kailan parang lalamunin ng dilim, isang salita lamang ang maaaring makapagpabago sa mundo. Ang "Word spirit" ay isang Japanese-style ballad na naglalarawan sa sinaunang paniniwalang Hapon na may mahiwagang kapangyarihang nananahanan sa mga salita, na binalot sa isang misteryoso at madilim na tradisyunal na kapaligiran. Eskinitang walang ilaw, alingawngaw ng kampanilya, at pagkabalisa na kumakalat na parang tinta. Habang kinakaharap ang "hindi nakikitang kadena" na nakapulupot sa kahinaan, inilalarawan nito ang kuwento ng pag-aayos ng paghinga, pagdidilat ng mga mata, at pagbawi sa sarili. Ang paulit-ulit na "Bigkasin! Bigkasin! Bigkasin!" (Sabihin!) sa koro ay hudyat upang wakasan ang pagdududa, at isang orasyon upang palayain ang totoong nararamdaman sa kaibuturan ng puso. Parehong ang kaligtasan at kasalanan ay babalik sa iyo kapag binigkas mo ang mga ito. Kaya naman, bilang marka ng aking sarili na walang takasan, pinipili ko ang aking mga salita at binibigkas ito nang may paninindigan. Ito ay isang kanta na nag-iiwan ng malalim na alingawngaw at determinasyon, hanggang sa huling tunog ng kampanilya sa katahimikan.
Liriko (Hapon)
息を吸う 夜が薄く笑う
吐く息が 影を縫い留める
灯りのない 鈴音の余韻
祈りのふりした噂がまとわりつく
守れなかった約束の名を
胸の奥で 何度も書き直す
ひと文字で 世界はほどける
弱さも強さも 声に宿るなら
震える喉で いま刻め
逃げ道のない 私の印
言霊 その一音で夜が裂ける
言霊 口にした瞬間、運命が跳ねる
救いも罪も 呼べば返る
消えない 消せない 私の声
言え 言え 言え
言霊 影を縫え
墨が滲むみたいに広がる不安
見えない鎖が 指先まで絡む
「もう無理だ」って言いかけた瞬間
闇が嬉しそうに 近づいた
でも知ってる 言葉は刃じゃない
現実そのものを 形にするもの
息を整え 目を開けて
私を呼ぶ ただそれだけ
言霊 その一音で夜が裂ける
言霊 口にした瞬間、運命が跳ねる
救いも罪も 呼べば返る
消えない 消せない 私の声
言え 言え 言え
言霊 影を縫え
声は祈り 声は誓い
誰かの明日を ほどいて結ぶ
傷も願いも 抱いたまま
私は私を 名乗り直す
言霊 その一音で夜が裂ける
言霊 口にした瞬間、運命が跳ねる
迷いの輪を 踏み越えていけ
消えない 消せない 私の声
言え 言え 言え
言霊 希望を呼べ
静けさに 鈴がひとつ
言い切った言葉だけが 残る
Pagsasalin
Humihinga nang malalim, ang gabi ay ngumingiti nang bahagya
Ang pagbuga ng hininga ay nagtatahi at nagpapakapit sa anino
Walang ilaw, ang alingawngaw ng tunog ng kuliling
Ang mga sabi-sabi na nagkukunwaring panalangin ay nakapulupot sa akin
Ang pangalan ng pangakong hindi nagawang tuparin
Ay paulit-ulit kong isinusulat muli sa kaibuturan ng aking puso
Sa isang titik lamang, ang mundo ay nalalagas
Kung ang kahinaan at lakas ay nananahan sa tinig
Iukit mo ngayon gamit ang nanginginig na lalamunan
Ang aking marka na walang takasan
Kotodama, sa isang tunog nito, ang gabi ay mabibiyak
Kotodama, sa sandaling bigkasin, ang kapalaran ay lumulukso
Parehong ang kaligtasan at kasalanan ay babalik kapag tinawag
Hindi maglalaho, hindi mabubura, ang tinig ko
Bigkasin! Bigkasin! Bigkasin!
Kotodama, itahi ang anino
Ang pagkabalisa ay kumakalat na parang tumitintang tinta
Ang hindi nakikitang kadena ay nakapulupot hanggang sa dulo ng mga daliri
Sa sandaling sasabihin ko na sanang "hindi ko na kaya"
Lumapit ang dilim na tila natutuwa
Ngunit alam ko, ang mga salita ay hindi talim
Sila ang humuhubog sa mismong katotohanan
Iayos ang paghinga, imulat ang mga mata
Tawagin ang aking sarili, iyon lamang
Kotodama, sa isang tunog nito, ang gabi ay mabibiyak
Kotodama, sa sandaling bigkasin, ang kapalaran ay lumulukso
Parehong ang kaligtasan at kasalanan ay babalik kapag tinawag
Hindi maglalaho, hindi mabubura, ang tinig ko
Bigkasin! Bigkasin! Bigkasin!
Kotodama, itahi ang anino
Ang tinig ay panalangin, ang tinig ay panata
Kinakalagan at muling itinatali ang bukas ng iba
Habang dala ang sugat at hiling
Muli kong ipapahayag ang aking sariling pangalan
Kotodama, sa isang tunog nito, ang gabi ay mabibiyak
Kotodama, sa sandaling bigkasin, ang kapalaran ay lumulukso
Tumawid sa bilog ng pagdududa at humakbang pasulong
Hindi maglalaho, hindi mabubura, ang tinig ko
Bigkasin! Bigkasin! Bigkasin!
Kotodama, tawagin ang pag-asa
Sa katahimikan, isang kuliling
Tanging ang mga salitang sinabi nang may paninindigan ang nananatili