
言霊
Word spirit
Singiel2026年
W noc, kiedy czujesz się bliski pochłonięcia przez mrok, jedno słowo może odmienić świat. „Word spirit” to ballada w japońskim stylu czerpiąca ze starożytnego japońskiego przekonania o sile słów, otoczona tajemniczą, mroczną japońską atmosferą. Ciemna uliczka, przeciągły dźwięk dzwonu, niepokój rozlewający się niczym atrament. W obliczu „niewidzialnych łańcuchów” pętających słabość, utwór przynosi historię uspokojenia oddechu, otwarcia oczu i odnalezienia siebie na nowo. Powtarzane w refrenie „say it, say it, say it” to sygnał do przełamania wahania – zaklęcie uwalniające prawdziwe uczucia drzemiące głęboko w sercu. Zbawienie i grzech powracają w wypowiadanych słowach. Jako znak braku ucieczki, wybierasz słowa i wypowiadasz je wprost. Aż po pojedyncze uderzenie dzwonu w ciszy, piosenka ta pozostawia po sobie głębokie brzmienie i determinację.
Tekst utworu (Japoński)
息を吸う 夜が薄く笑う
吐く息が 影を縫い留める
灯りのない 鈴音の余韻
祈りのふりした噂がまとわりつく
守れなかった約束の名を
胸の奥で 何度も書き直す
ひと文字で 世界はほどける
弱さも強さも 声に宿るなら
震える喉で いま刻め
逃げ道のない 私の印
言霊 その一音で夜が裂ける
言霊 口にした瞬間、運命が跳ねる
救いも罪も 呼べば返る
消えない 消せない 私の声
言え 言え 言え
言霊 影を縫え
墨が滲むみたいに広がる不安
見えない鎖が 指先まで絡む
「もう無理だ」って言いかけた瞬間
闇が嬉しそうに 近づいた
でも知ってる 言葉は刃じゃない
現実そのものを 形にするもの
息を整え 目を開けて
私を呼ぶ ただそれだけ
言霊 その一音で夜が裂ける
言霊 口にした瞬間、運命が跳ねる
救いも罪も 呼べば返る
消えない 消せない 私の声
言え 言え 言え
言霊 影を縫え
声は祈り 声は誓い
誰かの明日を ほどいて結ぶ
傷も願いも 抱いたまま
私は私を 名乗り直す
言霊 その一音で夜が裂ける
言霊 口にした瞬間、運命が跳ねる
迷いの輪を 踏み越えていけ
消えない 消せない 私の声
言え 言え 言え
言霊 希望を呼べ
静けさに 鈴がひとつ
言い切った言葉だけが 残る
Tłumaczenie
Biorę oddech, gdy noc uśmiecha się wąsko i blado
Każdy wydech zszywa ze sobą cienie
Żadna latarnia nie płonie, tylko przeciągły ton dzwonu
Plotki przebrane za modlitwy lgną do mojej skóry
Imię obietnicy, której nie mogłam dotrzymać
głęboko w piersi przepisuję wciąż na nowo
Jedną literą rozplata się cały świat
Jeśli słabość i siła żyją razem w głosie
wtedy drżącym gardłem wyryj to teraz
ten mój znak, który nie pozostawia mi ucieczki
Moc słowa, jednym dźwiękiem rozdziera noc
Moc słowa, w chwili gdy to wymawiam, los wykonuje zwrot
Zbawienie i grzech odpowiadają, gdy wzywam
niegasnący, niezatarty, ten mój głos
Powiedz to, powiedz to, powiedz to
Moc słowa, zszyj cienie
Strach rozlewa się jak atrament wsiąkający w kartę
Niewidzialne łańcuchy owijają się aż po opuszki palców
W chwili, gdy zaczęłam szeptać „nie dam rady”
ciemność podeszła bliżej, niemal zachwycona
Ale teraz już wiem, słowa to nie ostrze
to one nadają rzeczywistości jej kształt
Uspokajam oddech i otwieram oczy
Wzywam własne imię, tylko to, nic więcej
Moc słowa, jednym dźwiękiem rozdziera noc
Moc słowa, w chwili gdy to wymawiam, los wykonuje zwrot
Zbawienie i grzech odpowiadają, gdy wzywam
niegasnący, niezatarty, ten mój głos
Powiedz to, powiedz to, powiedz to
Moc słowa, zszyj cienie
Głos to modlitwa, głos to obietnica
rozplatająca czyjeś jutro, by powiązać je na nowo
Trzymając blisko rany i życzenia
podnoszę się i znów wypowiadam własne imię
Moc słowa, jednym dźwiękiem rozdziera noc
Moc słowa, w chwili gdy to wymawiam, los wykonuje zwrot
Przekrocz krąg wątpliwości i idź przed siebie
niegasnący, niezatarty, ten mój głos
Powiedz to, powiedz to, powiedz to
Moc słowa, przywołaj nadzieję
W ciszy bije samotny dzwon
i pozostają tylko słowa, które wypowiedziałam z pewnością