言霊

息を吸う　夜が薄く笑う 吐く息が　影を縫い留める 灯りのない　鈴音の余韻 祈りのふりした噂がまとわりつく 守れなかった約束の名を 胸の奥で　何度も書き直す ひと文字で　世界はほどける 弱さも強さも　声に宿るなら 震える喉で　いま刻め 逃げ道のない　私の印 言霊 　その一音で夜が裂ける 言霊 　口にした瞬間、運命が跳ねる 救いも罪も　呼べば返る 消えない　消せない　私の声 言え　言え　言え 言霊　影を縫え 墨が滲むみたいに広がる不安 見えない鎖が　指先まで絡む 「もう無理だ」って言いかけた瞬間 闇が嬉しそうに　近づいた でも知ってる　言葉は刃じゃない 現実そのものを　形にするもの 息を整え　目を開けて 私を呼ぶ　ただそれだけ 言霊　その一音で夜が裂ける 言霊　口にした瞬間、運命が跳ねる 救いも罪も　呼べば返る 消えない　消せない　私の声 言え　言え　言え 言霊　影を縫え 声は祈り　声は誓い 誰かの明日を　ほどいて結ぶ 傷も願いも　抱いたまま 私は私を　名乗り直す 言霊　その一音で夜が裂ける 言霊　口にした瞬間、運命が跳ねる 迷いの輪を　踏み越えていけ 消えない　消せない　私の声 言え　言え　言え 言霊　希望を呼べ 静けさに　鈴がひとつ 言い切った言葉だけが　残る

Gece ince ve soluk gülümserken bir nefes alıyorum Verdiğim her nefes gölgeleri yere dikiyor Hiçbir fener parlamıyor, sadece bir çanın kalıcı tonu Dua kılığına girmiş söylentiler tenime yapışıyor Tutamadığım bir sözün adı Göğsümün derinliklerinde tekrar tekrar yazıyorum Tek bir harfle tüm dünya çözülüyor Zayıflık ve güç bir sesin içinde birlikte yaşıyorsa O zaman titreyen boğazımla onu şimdi kazıyorum Beni çıkışsız bırakan bu işaretimi Kotodama, tek bir sesle gece yırtılıyor Kotodama, söylediğim an kader sıçrıyor ve dönüyor Kurtuluş ve günah çağırdığımda cevap veriyor Sönmeyen, silinmeyen bu sesim benim Söyle, söyle, söyle Kotodama, gölgeleri dik Dehşet yayılıyor sayfayı lekeleyen mürekkep gibi Görünmez zincirler parmak uçlarıma kadar dolanıyor "Devam edemem" diye fısıldamaya başladığım an Karanlık yaklaştı, neredeyse keyiflenerek Ama şimdi biliyorum, kelimeler bir kılıç değil Onlar gerçekliğe kendi şeklini veren şeydir Nefesimi yatıştırıyorum ve gözlerimi açıyorum Kendi adımı çağırıyorum, sadece bu, başka bir şey değil Kotodama, tek bir sesle gece yırtılıyor Kotodama, söylediğim an kader sıçrıyor ve dönüyor Kurtuluş ve günah çağırdığımda cevap veriyor Sönmeyen, silinmeyen bu sesim benim Söyle, söyle, söyle Kotodama, gölgeleri dik Bir ses duadır, bir ses anddır Birinin yarınını çözüp yeniden bağlayan Yaralarımı ve dileklerimi yakın tutarak Ayağa kalkıyorum ve kendi adımı bir kez daha söylüyorum Kotodama, tek bir sesle gece yırtılıyor Kotodama, söylediğim an kader sıçrıyor ve dönüyor Şüphe çemberinin üzerinden geç ve yürü Sönmeyen, silinmeyen bu sesim benim Söyle, söyle, söyle Kotodama, umudu çağır Sessizlikte tek bir çan çalıyor Ve sadece kesin olarak söylediğim kelimeler kalıyor