闇の囁き

冷たい夜の静寂に ひそやかに忍び寄る影 胸の奥でざわめく声 名前を呼ぶように響く 触れた瞬間に消える幻 逃げ出せない夢の檻 見えない糸に縛られて 抗うほどに深く沈む 闇に潜むささやきが 揺れる心を掴んで離さない 息が詰まるほどに 近づいてくる気配に凍える 囁き 囁き 影が笑っている 揺れる光の蜃気楼 掴めずにすり抜けていく 鼓膜を打つ甘い嘘 真実さえも霞んでいく 目を閉じても聞こえてくる 胸を裂くような囁き 出口のない迷路の中 導かれるように囚われる 闇に潜むささやきが 揺れる心を掴んで離さない 逃げられない緊張に 心臓のリズムが軋む 囁き 囁き 囁き 影が笑っている 「もう戻れない」 淡く光る残像に 意識を吸い込まれ 夢と現実が混ざる瞬間 闇に潜むささやきが 魂を震わせ絡みつく 溶けていくこの意識 終末の鐘が鳴り響く 囁き　囁き 永遠に続く闇へ 鼓動のようなビートが遠ざかり 最後に囁き声の残響だけが消えていく

In de koude stilte van de nacht sluipt een schaduw zacht en ongezien binnen een stem roert rusteloos diep in mijn borst echoënd alsof het mijn naam roept Het moment dat ik het aanraak vervaagt het visioen een kooi van dromen die ik niet kan ontvluchten gebonden en vastgehouden door onzichtbare draden hoe meer ik vecht, hoe dieper ik zink Het gefluister dat loert in het donker grijpt mijn trillende hart en laat niet los zo dichtbij dat mijn adem tekortschiet ik bevries als de aanwezigheid dichterbij komt gefluister, gefluister de schaduw glimlacht Een luchtspiegeling van wankelend licht glipt door mijn handen voordat ik het kan grijpen een zoete leugen die tegen mijn oren slaat zelfs de waarheid begint weg te vervagen Zelfs met mijn ogen dicht hoor ik het een gefluister dat mijn borst in tweeën splijt binnen een doolhof zonder uitweg voortgeleid word ik gevangengenomen Het gefluister dat loert in het donker grijpt mijn trillende hart en laat niet los in een spanning waaraan ik niet kan ontsnappen het ritme van mijn hartslag knarst en spant zich gefluister, gefluister, gefluister de schaduw glimlacht "Er is nu geen weg terug meer" in een vaag en gloeiend nabeeld wordt mijn bewustzijn weggetrokken het moment dat droom en werkelijkheid vervagen tot één Het gefluister dat loert in het donker schudt mijn ziel en wikkelt zich er strak omheen dit bewustzijn smelt weg in het niets de bel van het einde luidt en weerklinkt gefluister, gefluister een duisternis in die voor altijd duurt Een beat als een hartslag vervaagt in de verte en op het laatst vervaagt alleen de echo van een gefluister