闇の囁き

冷たい夜の静寂に ひそやかに忍び寄る影 胸の奥でざわめく声 名前を呼ぶように響く 触れた瞬間に消える幻 逃げ出せない夢の檻 見えない糸に縛られて 抗うほどに深く沈む 闇に潜むささやきが 揺れる心を掴んで離さない 息が詰まるほどに 近づいてくる気配に凍える 囁き 囁き 影が笑っている 揺れる光の蜃気楼 掴めずにすり抜けていく 鼓膜を打つ甘い嘘 真実さえも霞んでいく 目を閉じても聞こえてくる 胸を裂くような囁き 出口のない迷路の中 導かれるように囚われる 闇に潜むささやきが 揺れる心を掴んで離さない 逃げられない緊張に 心臓のリズムが軋む 囁き 囁き 囁き 影が笑っている 「もう戻れない」 淡く光る残像に 意識を吸い込まれ 夢と現実が混ざる瞬間 闇に潜むささやきが 魂を震わせ絡みつく 溶けていくこの意識 終末の鐘が鳴り響く 囁き　囁き 永遠に続く闇へ 鼓動のようなビートが遠ざかり 最後に囁き声の残響だけが消えていく

W zimnej ciszy nocy cień skrada się cicho i niewidocznie głos porusza się niespokojnie głęboko w mojej piersi brzmiąc echem, jakby wzywał moje imię W chwili, gdy go dotykam, wizja gaśnie klatka snów, z której nie potrafię uciec związana i trzymana niewidzialnymi nićmi im bardziej walczę, tym głębiej tonę Szept czający się w ciemności chwyta moje drżące serce i nie puszcza tak blisko, że brakuje mi tchu zastygam, gdy jego obecność się przybliża szept, szept cień się uśmiecha Miraż chwiejnego światła wymyka się z moich rąk, zanim zdołam go chwycić słodkie kłamstwo uderzające w moje uszy nawet prawda zaczyna się zacierać Nawet przy zamkniętych oczach to słyszę szept, który dzieli moją pierś na pół w labiryncie bez wyjścia prowadzona dalej, zostaję uwięziona Szept czający się w ciemności chwyta moje drżące serce i nie puszcza w napięciu, przed którym nie mogę uciec rytm mojego bicia serca miażdży się i napręża szept, szept, szept cień się uśmiecha „Stąd nie ma już powrotu” w blady i świecący powidok moja świadomość zostaje odciągnięta w chwili, gdy sen i rzeczywistość zacierają się w jedno Szept czający się w ciemności potrząsa moją duszą i owija się wokół niej ciasno ta świadomość rozpływa się w nicości dzwon końca bije i rozbrzmiewa szept, szept w ciemność, która trwa na zawsze Bit niczym bicie serca milknie w oddali a na koniec tylko echo szeptu zanika