残響回廊

赤い香炉の煙が まぶたの裏でほどける 濡れた石畳たどれば くちなしの香りが滲む からくり仕掛けの街角で 誰かのため息が跳ねた 金色の糸をほどけば 震えたまなざしが刺さる 帰れない世界の縁で 私はまだ試されてる 低い鼓動が迫って 身体の奥を叩く 次の扉が開くたび 甘く危険な熱が立つ 残響 まわれ まわれ 深く 深く 沈め 幽玄 乱れ 乱れ もう逃げられない 過ちさえ飾りに変えて この渦の中で歌い出す 灰のかげろうすり抜け 緋色の布がひるがえる 壊れた硝子の仮面が 笑うように振り返る 冷たいビードロの廊下で ひそめた記憶が軋む 触れたら最後と知りながら その先へ惹かれてゆく 落ちる 昇る また落ちる それでもまだ 止まれない 残響 まわれ まわれ 深く 深く 沈め 幽玄 乱れ 乱れ もう逃げられない 過ちさえ飾りに変えて この渦の中で歌い出す 残響 まわれ まわれ 強く 強く 開け 幽玄 乱れ 乱れ すべてをさらって ほどけた私の印だけが 最後の音へ変わってゆく 赤い・・・ 赤い香炉の煙が 名もない空へ消えてゆく

Rook uit het karmozijnrode wierookvat ontspint zich achter mijn gesloten ogen Als ik de natte kasseien volg sijpelt de geur van gardenia door Op de hoek van dit mechanische stadje sprong de zucht van iemand op Ontrafel de gouden draad en een trillende blik snijdt diep Op de rand van een wereld waar ik niet naar terug kan word ik nog steeds op de proef gesteld Een lage polsslag nadert en bonkt in het diepste van mijn lichaam Elke keer dat de volgende deur openswingt stijgt een zoete en gevaarlijke hitte op Echo's, draai en draai dieper, dieper, zink neer Diep mysterie, wervel en wervel er is nu geen ontsnappen meer aan Zelfs mijn fouten verander ik in versieringen en begin te zingen in deze wervelwind Glijdend langs de asgrauwe waas fladdert en zwaait een scharlaken doek Een masker van verbrijzeld glas draait zich om alsof het lacht Langs een gang van koud glaswerk knarsen en spannen verstilde herinneringen Wetend dat één aanraking het einde zal zijn word ik er toch door aangetrokken Vallen opstijgen weer vallen en desondanks kan ik niet stoppen Echo's, draai en draai dieper, dieper, zink neer Diep mysterie, wervel en wervel\er is nu geen ontsnappen meer aan Zelfs mijn fouten verander ik in versieringen en begin te zingen in deze wervelwind Echo's, draai en draai sterker, sterker, gooi het wijd open Diep mysterie, wervel en wervel die alles wegvaagt Alleen mijn spoor, dat is losgekomen verandert in het laatste geluid Karmozijnrood... Rook uit het karmozijnrode wierookvat vervaagt in een naamloze lucht