残響回廊

赤い香炉の煙が まぶたの裏でほどける 濡れた石畳たどれば くちなしの香りが滲む からくり仕掛けの街角で 誰かのため息が跳ねた 金色の糸をほどけば 震えたまなざしが刺さる 帰れない世界の縁で 私はまだ試されてる 低い鼓動が迫って 身体の奥を叩く 次の扉が開くたび 甘く危険な熱が立つ 残響 まわれ まわれ 深く 深く 沈め 幽玄 乱れ 乱れ もう逃げられない 過ちさえ飾りに変えて この渦の中で歌い出す 灰のかげろうすり抜け 緋色の布がひるがえる 壊れた硝子の仮面が 笑うように振り返る 冷たいビードロの廊下で ひそめた記憶が軋む 触れたら最後と知りながら その先へ惹かれてゆく 落ちる 昇る また落ちる それでもまだ 止まれない 残響 まわれ まわれ 深く 深く 沈め 幽玄 乱れ 乱れ もう逃げられない 過ちさえ飾りに変えて この渦の中で歌い出す 残響 まわれ まわれ 強く 強く 開け 幽玄 乱れ 乱れ すべてをさらって ほどけた私の印だけが 最後の音へ変わってゆく 赤い・・・ 赤い香炉の煙が 名もない空へ消えてゆく

Kızıl buhurdanın dumanı kapalı gözlerimin ardında çözülüyor Islak taş yolu takip ederken gardenya kokusu sızıyor etrafa Bu saat gibi işleyen kentin köşesinde birinin iç çekişi fırladı havaya Altın ipliği çözersem eğer titreyen bir bakış saplanıyor içime Geri dönemeyeceğim bir dünyanın sınırında hâlâ sınanıyorum ben Derin bir kalp atışı yaklaşıyor bedenimin derinliklerine vuruyor Bir sonraki kapı her açıldığında tatlı ve tehlikeli bir ateş yükseliyor Yankı, dön ve dön derine, daha derine bat Gizemli derinlik, girdap gibi dön artık kaçış yok Hatalarımı bile süslere dönüştürerek bu girdabın içinde şarkı söylemeye başlıyorum Kül rengi pusun içinden sıyrılıp al bir kumaş dalgalanıyor Kırık cam maske gülümser gibi geriye dönüp bakıyor Soğuk cam koridorda saklı anılar gıcırdıyor ve çabalıyor Dokunmanın son olduğunu bile bile ötesine doğru çekiliyorum Düşüyorum yükseliyorum yine düşüyorum ve her şeye rağmen duramıyorum Yankı, dön ve dön derine, daha derine bat Gizemli derinlik, girdap gibi dön artık kaçış yok Hatalarımı bile süslere dönüştürerek bu girdabın içinde şarkı söylemeye başlıyorum Yankı, dön ve dön daha güçlü, daha güçlü, aç sonuna kadar Gizemli derinlik, girdap gibi dön her şeyi süpürüp götürerek Sadece çözülmüş işaretim son sese dönüşüyor Kırmızı... Kızıl buhurdanın dumanı adı olmayan bir gökyüzünde kayboluyor