Silent

閉ざされた夜の静寂に かすかな声が揺れている 見えない糸に縛られて 誰もが影を隠してる 沈む鼓動　耳を澄ませば 孤独の中で叫ぶ「Silent」 Silent　心を裂く闇の中で 答えを求め歩き出す 消えそうな光でも　まだ信じたい 沈黙に潜む真実を 歪んだ記憶の迷宮で 嘘と真実が交差する 触れられぬ痛みを抱いて 出口のない夢をさまよう 揺れる影が道を示す 響く鼓動が告げる「Silent」 Silent　運命さえ欺かれて 孤独を越えて追いかける 見えない未来でも　まだ探してる 沈黙が導く答えを 閉ざされた扉を開けて 壊れそうな自分を抱きしめて 暗闇の向こうに光る ひとつの声が呼んでいる Silent Silent 　心を裂く闇の中で 真実だけを手に入れる 消えそうな光でも　まだ信じたい 沈黙が描く　未来を

Sa nakapinid na katahimikan ng gabi Isang mahinang tinig ang nanginginig Nakagapos sa mga sinulid na hindi nakikita Itinatago ng bawat isa ang kanilang anino Lumulubog na tibok ng puso, kung pakikinggang mabuti Sa loob ng pangungulila ay sumisigaw ng "Silent" Silent, sa kadilimang bumibiyak sa puso Ako'y hahakbang upang hanapin ang kasagutan Kahit na kumukupas ang liwanag, nais ko pa ring maniwala Sa katotohanang nagtatago sa katahimikan Sa laberinto ng baluktot na alaala Nagkukrus ang landas ng kasinungalingan at katotohanan Yakap ang sakit na hindi mahawakan Naliligaw sa isang panaginip na walang labasan Isang umiindayog na anino ang nagtuturo ng daan Umaalingawngaw na tibok ng puso ay nagsasabing "Silent" Silent, kahit ang tadhana ay nalinlang Lalampasan ang pangungulila upang habulin ito Kahit sa hinaharap na hindi makita, patuloy pa ring naghahanap Ng sagot na itinuturo ng katahimikan Binubuksan ko ang nakapinid na pinto Yakap nang mahigpit ang sariling malapit nang madurog Sa kabila ng kadiliman ay may kumikinang Isang tinig ang tumatawag Silent Silent, sa kadilimang bumibiyak sa puso Katotohanan lamang ang aking kakamitin Kahit na kumukupas ang liwanag, nais ko pa ring maniwala Sa hinaharap na iginuguhit ng katahimikan