記憶をたどる

時を巻き戻すような音の波が広がる 夜明け前の静寂に 浮かぶ記憶の欠片たち 夢の境界線を越えて 消えたはずの声が響く 手を伸ばせば遠ざかる 光と影の螺旋 記憶をたどり歩いてく 見えない未来へ続く道 夢と現実が重なり合い 私たちはまだここにいる 崩れ落ちる砂時計 逆さまに時は流れて 映し出す過去の場面 それでも心は動き続ける 声と声が交差する 時空を越える旋律 記憶をたどり歩いてく 真実は揺らめく蜃気楼 夢の中で見つけた答え 現実に変えていけるから ひび割れた鏡の中 幾千の私たちが映る 重なる声がひとつになり 未来を選び取る 記憶をたどり歩いてく 時の迷路を駆け抜けて 夢と現実を抱きしめながら 新しい朝を迎えよう 遡る時の果てで　再び出会うまで

Een geluidsgolf verspreidt zich alsof de tijd wordt teruggespoeld In de stilte voor de dageraad stijgen scherven van herinnering op en drijven weg de grenslijn van dromen overstekend echoot een ooit verdwenen stem terug Hoe meer ik reik, hoe meer het wegglijdt deze spiraal van licht en schaduw Ik spoor herinneringen op en blijf lopen langs een weg die leidt naar een ongeziene morgen waar droom en werkelijkheid samenvouwen tot één en we er nog steeds zijn, precies waar we staan De zandloper brokkelt af, valt naar beneden tijd stroomt achterwaarts, ondersteboven gekeerd scènes uit het verleden flikkeren in het zicht en toch blijft mijn hart doorgaan Stem ontmoet stem, ze kruisen en verstrengelen een melodie die over ruimte en tijd heen springt Ik spoor herinneringen op en blijf lopen de waarheid een luchtspiegeling die glinstert buiten bereik het antwoord dat ik ergens in een droom vond ik weet dat ik het in iets echts kan veranderen Binnen een spiegel vol barsten weerspiegelen duizend versies van ons de gestapelde stemmen smelten samen tot één en kiezen de toekomst die we zullen nemen Ik spoor herinneringen op en blijf lopen razend door het labyrint van de tijd zowel de droom als de werkelijkheid zo dichtbij houdend laten we opstaan om een gloednieuwe ochtend te begroeten Aan het uiterste einde van het terugspoelen van de tijd, tot we elkaar weer ontmoeten