記憶をたどる

時を巻き戻すような音の波が広がる 夜明け前の静寂に 浮かぶ記憶の欠片たち 夢の境界線を越えて 消えたはずの声が響く 手を伸ばせば遠ざかる 光と影の螺旋 記憶をたどり歩いてく 見えない未来へ続く道 夢と現実が重なり合い 私たちはまだここにいる 崩れ落ちる砂時計 逆さまに時は流れて 映し出す過去の場面 それでも心は動き続ける 声と声が交差する 時空を越える旋律 記憶をたどり歩いてく 真実は揺らめく蜃気楼 夢の中で見つけた答え 現実に変えていけるから ひび割れた鏡の中 幾千の私たちが映る 重なる声がひとつになり 未来を選び取る 記憶をたどり歩いてく 時の迷路を駆け抜けて 夢と現実を抱きしめながら 新しい朝を迎えよう 遡る時の果てで　再び出会うまで

Fala dźwiękowa rozchodzi się, jakby czas się cofał W ciszy przed świtem Odłamki wspomnień wznoszą się i dryfują Przekraczając granicę snów Głos, który kiedyś zniknął, rozbrzmiewa echem Im bardziej sięgam, tym bardziej to się wymyka ta spirala światła i cienia Śledzę wspomnienia i idę dalej drogą, która prowadzi do niewidzialnego jutra gdzie sen i rzeczywistość składają się w jedno a my wciąż tu jesteśmy, dokładnie tam, gdzie stoimy Klepsydra się rozsypuje, opada czas płynie wstecz, odwrócony do góry nogami sceny z przeszłości migają przed oczami a mimo to moje serce wciąż idzie naprzód Głos spotyka głos, krzyżują się i przeplatają melodia, która wykracza poza czas i przestrzeń Śledzę wspomnienia i idę dalej prawda niczym miraż mieniący się poza zasięgiem odpowiedź, którą znalazłam gdzieś we śnie wiem, że potrafię zamienić ją w coś prawdziwego W lustrze pokrytym pęknięciami odbija się tysiąc wersji nas nakładające się głosy stapiają się w jedno i wybierają przyszłość, którą przyjmiemy Śledzę wspomnienia i idę dalej pędząc przez labirynt czasu trzymając tak blisko marzenie i to, co prawdziwe powstańmy, by powitać zupełnie nowy poranek Na samym końcu cofającego się czasu, aż spotkamy się ponownie