平凡な日々のガッツ

同じ改札　同じ時刻 流されるように並ぶモーニングライン 満員電車　詰め込んだため息 窓に映った顔が誰かわからない 昨日と変わらないコンビニの灯り 買い慣れたパンと缶コーヒー 「頑張ってます」とスタンプひとつ 本音はどこにも出せないまま でも胸の奥　小さなbeat しぶとくまだ鳴り続けてる I won’t give up, not today ここで終わる気はしない Break this day, break the routine 汗とノイズの向こうへ 変わり映えしない景色の中で ガッツだけは消さないで Stand up again, again and again 擦り切れた靴でも走れる 小さな一歩が　未来のshout Still alive, I’m still alive 帰り道　ネオンにまぎれる影 タイムラインは誰かの「成功」だらけ いいねの数で価値を測られて 自分だけ置いていかれた気がする 山積みのToDo　減らない未読 「おつかれさま」で閉じる一日 でも心のどこかで叫んでる 「こんなもんじゃないはずだろ？」 転んだ回数　数えるより 立ち上がった回数　覚えてたい One more try, one more breath まだやれる　まだ行ける Break this night, break my fear くたびれた心にfire 変わり映えしないループの中で 夢だけは手放さないで Sing it loud, louder than noise 誰でもない自分のvoice つまずいた跡が　明日のsign Still alive, I’m still alive Maybe I’m tired, maybe I’m lost それでも前にしか進めない Nobody knows my tiny fight それでもgood enough for me 真っ暗な部屋の片隅で 小さなhopeがまた灯る 「もう一回だけ」と呟いた声が 静かな夜を貫いてく Break my limit, break the wall 120の鼓動で叫べ 変わり映えしない今日の向こうで 新しい自分に会いに行く Stand up again, again and again 転んだ跡を誇れるように 平凡な日々を　歌に変えて I’m alive, I’m still alive 始発前の冷たい空気 ポケットの中で震えるdream 誰も知らないこのガッツが いつか世界を少しだけ揺らす

Hetzelfde poortje, dezelfde oude tijd Meedrijvend in de rij voor de ochtendrit Een propvolle trein, een zucht die ik inslik Het gezicht in de ruit, ik weet niet van wie het is De gloed van de avondwinkel, hetzelfde als gisteren Het brood dat ik altijd pak, een blikje koffie "Ik zet door," slechts één klein stempeltje Terwijl mijn echte stem weggeschreven blijft Maar diep in mijn borst weigert een kleine beat hardnekkig te vervagen Ik geef niet op, vandaag niet Ik laat het hier niet eindigen Breek deze dag, breek de sleur Voorbij het zweet en al het lawaai Binnen dit decor dat nooit verandert Laat die moed in je niet sterven Sta weer op, telkens weer opnieuw Zelfs op versleten schoenen kan ik rennen Eén kleine stap wordt een toekomstige schreeuw Nog in leven, ik ben nog in leven De weg terug naar huis, een schaduw vervaagd in neonlicht De tijdlijn is niets anders dan andermans "winst" Gemeten naar hoeveel likes ik krijg Alsof ik de enige ben die achterblijft Een stapel ToDos die nooit slinkt "Goed gewerkt vandaag," en de dag klikt dicht Maar ergens in mijn hart schreeuw ik het uit "Dit kan toch niet alles zijn?" In plaats van te tellen hoe vaak ik viel herinner ik me liever hoe vaak ik opstond Nog een poging, nog een ademteug ik kan het nog, ik kan nog gaan Breek deze nacht, breek mijn angst Zet dit uitgeputte hart in brand Binnen deze cirkel die nooit lijkt te veranderen Laat je droom nooit los Zing het luid, luider dan het lawaai De stem van niemand anders dan mij Elke struikeling laat een spoor achter voor morgen Nog in leven, ik ben nog in leven Misschien ben ik moe, misschien ben ik de weg kwijt Toch kan ik alleen maar vooruit Niemand kent mijn kleine strijd Toch is het goed genoeg voor mij In de hoek van een pikdonkere kamer flikkert een kleine hoop weer op "Nog één keer," fluisterde ik zacht En de woorden sneden door de stille nacht Breek mijn grens, breek de muur Schreeuw het uit met een hartslag van honderdtwintig Voorbij deze dag die nooit lijkt te veranderen ga ik een gloednieuwe ik tegemoet Sta weer op, telkens weer opnieuw zodat ik mijn vallen met trots kan dragen Deze gewone dagen veranderend in een lied Ik leef, ik ben nog in leven De koude lucht voor de eerste trein komt Een droom die trilt in mijn zak Die moed die niemand kent zal de wereld ooit een beetje doen schudden