平凡な日々のガッツ

同じ改札　同じ時刻 流されるように並ぶモーニングライン 満員電車　詰め込んだため息 窓に映った顔が誰かわからない 昨日と変わらないコンビニの灯り 買い慣れたパンと缶コーヒー 「頑張ってます」とスタンプひとつ 本音はどこにも出せないまま でも胸の奥　小さなbeat しぶとくまだ鳴り続けてる I won’t give up, not today ここで終わる気はしない Break this day, break the routine 汗とノイズの向こうへ 変わり映えしない景色の中で ガッツだけは消さないで Stand up again, again and again 擦り切れた靴でも走れる 小さな一歩が　未来のshout Still alive, I’m still alive 帰り道　ネオンにまぎれる影 タイムラインは誰かの「成功」だらけ いいねの数で価値を測られて 自分だけ置いていかれた気がする 山積みのToDo　減らない未読 「おつかれさま」で閉じる一日 でも心のどこかで叫んでる 「こんなもんじゃないはずだろ？」 転んだ回数　数えるより 立ち上がった回数　覚えてたい One more try, one more breath まだやれる　まだ行ける Break this night, break my fear くたびれた心にfire 変わり映えしないループの中で 夢だけは手放さないで Sing it loud, louder than noise 誰でもない自分のvoice つまずいた跡が　明日のsign Still alive, I’m still alive Maybe I’m tired, maybe I’m lost それでも前にしか進めない Nobody knows my tiny fight それでもgood enough for me 真っ暗な部屋の片隅で 小さなhopeがまた灯る 「もう一回だけ」と呟いた声が 静かな夜を貫いてく Break my limit, break the wall 120の鼓動で叫べ 変わり映えしない今日の向こうで 新しい自分に会いに行く Stand up again, again and again 転んだ跡を誇れるように 平凡な日々を　歌に変えて I’m alive, I’m still alive 始発前の冷たい空気 ポケットの中で震えるdream 誰も知らないこのガッツが いつか世界を少しだけ揺らす

Aynı turnike, aynı eski zaman Sabah yolculuğu için kuyrukta sürüklenmek Tıka basa dolu bir tren, yuttuğum bir iç çekiş Pencedeki yüz, kime ait olduğunu bilmiyorum Marketin parıltısı, dünle aynı Her zaman aldığım ekmek, bir kutu kahve "Dayanıyorum", sadece küçük bir damga Gerçek sesim kilitli kalırken Ama göğsümün derinliklerinde, küçük bir ritim Hâlâ inatla solmayı reddediyor Vazgeçmeyeceğim, bugün değil Burada bitirmeyeceğim işi Yırt bu günü, rutini kır Terin ve tüm gürültünün ötesine geç Hiç değişmeyen bu manzaranın içinde İçindeki o azmin ölmesine izin verme Yeniden ayağa kalk, tekrar tekrar Yıpranmış ayakkabılarla bile koşabilirim Küçük bir adım gelecekteki bir çığlığa dönüşür Hâlâ hayattayım, hâlâ hayattayım Eve dönüş yolu, neon ışığında bulanık bir gölge Zaman tüneli birilerinin "başarısından" başka bir şey değil Kaç beğeni aldığımla ölçülen Sanki tek geride kalan benmişim gibi Biriken yapılacaklar, hiç azalmayan okunmamışlar "Bugün iyi iş çıkardın" ve gün kapanıyor Ama kalbimin bir yerinde çığlık atıyorum "Her şey bu kadar olamaz, değil mi?" Kaç kez düştüğümü saymak yerine Kaç kez ayağa kalktığımı hatırlamayı tercih ederim Bir deneme daha, bir nefes daha Hâlâ yapabilirim, hâlâ gidebilirim Yırt bu geceyi, korkumu kır Bu yıpranmış kalbe bir ateş yak Hiç değişmeyecek gibi görünen bu döngünün içinde Rüyanı asla bırakma Yüksek sesle şarkı söyle, gürültüden daha yüksek Benden başka kimsenin sesi değil Her tökezleme yarına bir işaret bırakır Hâlâ hayattayım, hâlâ hayattayım Belki tired, belki kaybolmuşumdur Yine de sadece ileri gidebilirim Kimse benim küçük mücadelemi bilmiyor Yine de benim için yeterince iyi Zifiri karanlık bir odanın köşesinde Küçük bir umut bir kez daha titriyor "Sadece bir kez daha", diye fısıldadım alçak sesle Ve kelimeler sessiz geceyi kesti Sınırımı aş, duvarı yık Yüz yirmi nabızla haykır Hiç değişmeyecek gibi görünen bu günün ötesinde Yepyeni bir benle tanışmaya gidiyorum Yeniden ayağa kalk, tekrar tekrar Düşüşlerimi gururla taşıyabileyim diye Bu sıradan günleri bir şarkıya dönüştürüyorum Hayattayım, hâlâ hayattayım İlk tren gelmeden önceki soğuk hava Cebimde titreyen bir rüya Kimsenin bilmediği bu azim Bir gün dünyayı biraz sallayacak