祈りの羽衣

石畳のひびに　月が落ちて 古の都は　眠りのまま 名もなき祈りが　風にほどけ 空の裂け目へ　白い影 鈴の音ひとつ　迷いを祓い 閉じた心に　ひかりが触れる 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 傷を包んで　ほどいてゆく 守護の糸が　この手を導く 新しい朝へ　連れ出して 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 忘れた願いが　まだ生きてる 涙の跡さえ　道しるべにして 私はもう一度　立ち上がる 遠い記憶が　まぶたでほどけ 風が背中を　押してくれる 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 闇を越えるため　舞い降りる 守りの翼が　私を抱いて 消えない火種を　目覚めさせる 祈りの羽衣　ふわり　ふわり 千の夜を越え　朽ちた歌が いま胸の奥で　目を覚ます 失ったものも　抱きしめながら この都に　未来を刻む 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 守護の光は　途切れはしない 再生の鐘が　ひびく空 祈りの羽衣　ひらり　ひらり ここから始まる　物語

Maanlicht glipt door de kieren van de kasseien De oude hoofdstad slaapt verder, verloren in dromen Een naamloos gebed ontrafelt in de wind Naar de scheur in de lucht, een bleekwitte schaduw Eén klokkenslag veegt de twijfel weg Op een gesloten hart landt het licht zacht Gebedskleed, fladder zacht, fladder vrij Elke wond omhullend, verzacht het de pijn Draden van de wachter leiden deze handen van mij Draag me naar een gloednieuwe dageraad Gebedskleed, fladder zacht, fladder vrij Een wens die ik vergeten was ademt nog steeds Zelfs het spoor van tranen wordt een weg om te volgen En ik zal weer opstaan, nog een keer Verre herinneringen komen los achter mijn ogen De wind duwt zachtjes in mijn rug Gebedskleed, fladder zacht, fladder vrij Om de duisternis over te steken, drijft het verder naar beneden Vleugels van bescherming vouwen zich dicht om mij heen wekken de vonk die nooit zal sterven Gebedskleed, drijf licht, drijf dichtbij Voorbij duizend nachten, een lied dat al lang vervaagd was Nu diep in mijn borst opent het zijn ogen Zelfs alles vasthoudend wat ik verloren ben kerf ik een toekomst in deze oude stad Gebedskleed, fladder zacht, fladder vrij Het beschermende licht zal nooit uit elkaar vallen De klok van wedergeboorte echoot door de lucht Gebedskleed, fladder zacht, fladder vrij Vanaf hier begint het verhaal