祈りの羽衣

石畳のひびに　月が落ちて 古の都は　眠りのまま 名もなき祈りが　風にほどけ 空の裂け目へ　白い影 鈴の音ひとつ　迷いを祓い 閉じた心に　ひかりが触れる 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 傷を包んで　ほどいてゆく 守護の糸が　この手を導く 新しい朝へ　連れ出して 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 忘れた願いが　まだ生きてる 涙の跡さえ　道しるべにして 私はもう一度　立ち上がる 遠い記憶が　まぶたでほどけ 風が背中を　押してくれる 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 闇を越えるため　舞い降りる 守りの翼が　私を抱いて 消えない火種を　目覚めさせる 祈りの羽衣　ふわり　ふわり 千の夜を越え　朽ちた歌が いま胸の奥で　目を覚ます 失ったものも　抱きしめながら この都に　未来を刻む 祈りの羽衣　ひらり　ひらり 守護の光は　途切れはしない 再生の鐘が　ひびく空 祈りの羽衣　ひらり　ひらり ここから始まる　物語

Światło księżyca prześlizguje się przez szczeliny w bruku Starożytna stolica śpi dalej, zagubiona w marzeniach Bezimienna modlitwa rozplata się na wietrze W stronę szczeliny w niebie szybuje blady, biały cień Jedno uderzenie dzwonka rozwiewa wątpliwości Na zamkniętym sercu delikatnie ląduje światło Szato modlitwy, powiewaj lekko, powiewaj wolno Otulając każdą ranę, uśmierzasz ból Nici opiekuna prowadzą te moje dłonie Zabierz mnie ku zupełnie nowemu świtowi Szato modlitwy, powiewaj lekko, powiewaj wolno Życzenie, o którym zapomniałam, wciąż oddycha Nawet ślad łez staje się drogą do przebycia I podniosę się znowu, jeszcze raz Dalekie wspomnienia rozchodzą się pod moimi powiekami Wiatr delikatnie popycha moje plecy Szato modlitwy, powiewaj lekko, powiewaj wolno By przekroczyć mrok, dryfuje dalej w dół Skrzydła ochrony tulą mnie blisko budząc iskierkę, która nigdy nie zgaśnie Szato modlitwy, dryfująca lekko, dryfująca blisko Po tysiącu nocy pieśń dawno skazana na zapomnienie teraz głęboko w mojej piersi otwiera oczy Trzymając w sobie nawet to wszystko, co straciłam wyrywam przyszłość w tym starym mieście Szato modlitwy, powiewaj lekko, powiewaj wolno Opiekuńcze światło nigdy się nie rozpadnie Dzwon odrodzenia rozbrzmiewa na niebie Szato modlitwy, powiewaj lekko, powiewaj wolno Właśnie tutaj zaczyna się historia