ความทรงจำลวง

残された足跡は　語らない 偽りの記憶を　たどる夜 微笑みの裏に潜む　冷たい真実 心の奥　嘘が軋む音 崩れ落ちる秒針のリズム 誰も知らない罪の匂い 瞳が映すのは　恐怖か希望か 暴け　この夜のシナリオを 見抜けない夢は存在しない 真実はいつも　沈黙の中 証拠より確かな記憶が導く 記録された映像の裏に　残る呼吸 声の震えがすべてを語る 冷めたコーヒーと沈む街の灯 フェイクの影に潜む孤独 線でつながる点が描く罠 崩れゆく完璧な世界 真相は　もうすぐそこに 暴け　沈黙の真相を 誰もが嘘を愛してる 消せない記憶が心に残る もう後戻りはできない 夜明け前の窓に映る 犯人の瞳は　まるで鏡 追うほどに映るのは　自分自身 真実は　いつも曖昧だ 暴け　この夜の記憶を 張り巡らされた罠を越えて 真実は　心の奥に 偽りの光が消えるまで

รอยเท้าที่ถูกทิ้งไว้ ไม่เอ่ยคำใด ค่ำคืนที่ตามรอย ความทรงจำหลอกลวง ความจริงอันเย็นชา ซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยยิ้ม ส่วนลึกในใจ เสียงของคำโกหกที่เสียดสีกัน จังหวะของเข็มวินาทีที่พังทลายลง กลิ่นอายของบาปที่ไม่มีใครล่วงรู้ สิ่งที่สะท้อนในดวงตา คือความกลัวหรือความหวัง จงเปิดโปง บทละครของค่ำคืนนี้ ไม่มีหรอกความฝันที่มองไม่ทะลุ ความจริงนั้น ซ่อนอยู่ในความเงียบงันเสมอ ความทรงจำที่แน่ชัดกว่าหลักฐานจะเป็นสิ่งนำทาง ลมหายใจที่ยังหลงเหลือ เบื้องหลังภาพที่ถูกบันทึกไว้ น้ำเสียงที่สั่นเครือ ได้บอกเล่าทุกสิ่ง กาแฟที่เย็นชืด กับแสงไฟเมืองที่มืดลง ความโดดเดี่ยวที่แฝงตัวในเงามืดของความหลอกลวง กับดักที่ถูกวาดจากจุดที่เชื่อมโยงด้วยเส้น โลกอันสมบูรณ์แบบที่กำลังพังทลาย ความจริงทั้งหมดนั้น อยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้ว จงเปิดโปง ความจริงแห่งความเงียบงัน ใครๆ ต่างก็หลงรักในคำโกหก ความทรงจำที่ลบไม่ได้ยังคงตกค้างในใจ ไม่สามารถหันหลังกลับไปได้อีกแล้ว สิ่งที่สะท้อนบนหน้าต่างก่อนยามรุ่งสาง ดวงตาของคนร้ายนั้นช่างเหมือนกระจกเงา ยิ่งไล่ตาม ภาพที่สะท้อนมาก็คือตัวฉันเอง ความจริงนั้น มักจะคลุมเครืออยู่เสมอ จงเปิดโปง ความทรงจำของค่ำคืนนี้ ก้าวข้ามผ่านกับดักที่ถูกวางเอาไว้ ความจริงนั้น อยู่ลึกสุดในใจ จนกว่าแสงสว่างจอมปลอมจะดับมอดลง