ไขความกระจ่าง

閉じた瞼の裏　誰かの記録が滲むเบื้องหลังเปลือกตาที่ปิดลง บันทึกของใครบางคนค่อยๆ ซึมผ่าน

断片的な声が　夜の底で囁くเสียงกระซิบที่ขาดห้วงดังแผ่วเบา ณ ก้นบึ้งของราตรี

光の粒が指をすり抜けてละอองแสงร่วงหล่นหลุดลอยผ่านร่องนิ้ว

残るのは　名もなき痛みだけสิ่งที่หลงเหลือไว้มีเพียงความเจ็บปวดที่ไร้นาม

曖昧な真実が　微笑みながら逃げていくความจริงอันเลือนรางกำลังแย้มยิ้มพร้อมวิ่งหนีไป

触れた瞬間　形を変えていくเพียงชั่ววินาทีที่สัมผัส รูปร่างของมันก็แปรเปลี่ยน

消えかけた夢の中でท่ามกลางความฝันที่ใกล้จะจางหาย

解明できない鼓動が鳴るจังหวะหัวใจที่ไม่อาจไขกระจ่างยังคงดังก้องอยู่

答えを求めるほどにยิ่งพยายามไขว่คว้าหาคำตอบมากเพียงใด

世界が音を立てて壊れていくโลกก็ยิ่งแตกร้าวพังทลายลงพร้อมส่งเสียงกึกก้อง

鏡の奥に映る影がเงาที่สะท้อนอยู่เบื้องลึกในบานกระจก

私を見つめて笑うจ้องมองมาที่ฉันแล้วส่งเสียงหัวเราะ

誰の記憶が誰のものかความทรงจำของใครเป็นของใครกันแน่

もう区別さえ曖昧なままแม้แต่เส้นแบ่งแยกก็ยังคงพร่ามัวเลือนราง

「ここは現実？」と問いかけてもแม้จะเอ่ยถามไปว่า "ที่นี่คือความจริงหรือ?"

返るのは歪んだ残響だけสิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงเสียงสะท้อนอันบิดเบี้ยว

零れ落ちた言葉の欠片เศษเสี้ยวของถ้อยคำที่ร่วงหล่น

拾い集めても繋がらないแม้จะตามเก็บรวบรวมแต่ก็ไม่อาจปะติดปะต่อกัน

意味を失ったままの真実ความจริงที่ยังคงสูญเสียความหมายไป

それでも探し続けているแต่ถึงกระนั้นฉันก็ยังคงเฝ้าตามหามันต่อไป

閉じ込められた光の部屋でภายในห้องแห่งแสงสว่างที่ถูกปิดตาย

名前を呼ぶ声がするมีเสียงร้องเรียกชื่อดังขึ้น

それが私自身だと気づいたときเมื่อได้ตระหนักว่าเสียงนั้นคือตัวฉันเอง

全ての謎が溶けていくปริศนาทั้งมวลก็ค่อยๆ หลอมละลายหายไป

消えかけた夢の中でท่ามกลางความฝันที่ใกล้จะจางหาย

解明できない愛を知るได้เรียนรู้ถึงความรักที่ไม่อาจไขกระจ่าง

嘘と真実の境界線がเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างคำลวงและความจริง

静かにひとつに溶けていくค่อยๆ หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างเงียบงัน

最後のノイズが消える頃、เมื่อเสียงรบกวนสุดท้ายเลือนหายไป

誰も知らない朝が訪れる。รุ่งอรุณที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ก็มาเยือน