ไล่ล่าและหลบหนี

誰かが逃げ、誰かが追う その瞬間から物語が始まる。 足音が夜を裂く 街の灯りが息を潜める 心臓の鼓動だけが　生きている証 見えない鎖が　まだ俺を掴んで離さない 逃げるほどに近づく そんな声が頭をよぎる 追うのは敵か、それとも自分か 追跡と逃避の狭間で 正しさも壊してしまえ 息が切れるほど走り続けた 真実はまだ遠くで笑ってる 壊れたネオンが光る路地裏 影がひとつ、またひとつ増える 信じたものが裏返るたび 俺は俺を見失っていく 手にした冷たい真実が 現実を突きつけてくる 誰の罪を裁いてる？ 追跡と逃避は鏡の中 映るのは同じ顔 逃げても追っても終わらない 運命のゲームが続いていく 音を立てて崩れる記憶 交わる過去と未来 全ての答えはここにあった 俺自身から逃げられない 追跡と逃避の果てで 見えたのは壊れた空 叫びながら手を伸ばした 自由という名の幻に

ใครบางคนหลบหนี ใครบางคนไล่ตาม เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นจากวินาทีนั้น เสียงฝีเท้าฉีกกระชากยามค่ำคืน แสงไฟในเมืองต่างกลั้นลมหายใจ มีเพียงเสียงหัวใจเต้นที่เป็นหลักฐานของการมีชีวิต โซ่ที่มองไม่เห็นยังคงฉุดรั้งและไม่ยอมปล่อยฉันไป ยิ่งหนีก็ยิ่งเข้าใกล้ เสียงเช่นนั้นแล่นเข้ามาในหัว สิ่งที่ตามล่าอยู่คือศัตรู หรือว่าเป็นตัวฉันเองกันแน่ ท่ามกลางช่องว่างของการไล่ล่าและการหลบหนี จงทำลายความถูกต้องนั้นทิ้งไปเสีย ฉันวิ่งต่อไปจนแทบขาดใจ ความจริงยังคงหัวเราะเยาะอยู่แสนไกล ในตรอกที่แสงนีออนพังๆ ส่องกะพริบ เงาเพิ่มขึ้นมาหนึ่ง แล้วก็อีกหนึ่ง ทุกครั้งที่สิ่งที่เคยเชื่อมั่นกลับกลายเป็นอื่น ฉันก็ยิ่งสูญเสียตัวตนของฉันไป ความจริงอันแสนเย็นชาในกำมือ ผลักความเป็นจริงให้ปรากฏตรงหน้า กำลังพิพากษาความผิดของใครกันอยู่? การไล่ล่าและการหลบหนีคือสิ่งที่อยู่ในกระจก ภาพที่สะท้อนออกมาคือใบหน้าเดียวกัน จะหนีหรือจะตามก็ไม่มีวันจบ เกมแห่งโชคชะตายังคงดำเนินต่อไป ความทรงจำพังทลายลงมาพร้อมเสียงกึกก้อง อดีตและอนาคตที่มาบรรจบกัน คำตอบทุกอย่างล้วนอยู่ที่นี่มาตลอด ไม่อาจหลบหนีจากตัวฉันเองได้เลย ณ จุดจบของการไล่ล่าและการหลบหนี สิ่งที่เห็นคือท้องฟ้าที่แตกสลาย ฉันกรีดร้องพร้อมกับเอื้อมมือออกไป หาภาพลวงตาที่ถูกเรียกว่าอิสรภาพ