足跡の行き先

霧に濡れた路面、白い息がほどける 水たまりに逆さの月が揺れる 近づいては消える足音 ほどけた靴紐のまま　同じ角を曲がる 景色は名前だけ変えて現れる 針のない時計が　夜を測り 折り目だらけの地図がポケットで軋む 息を潜めて　一拍を捨てる 影が二つに増えた気がした 止んだ拍のすぐあとで 見えないドアが　かすかに鳴る 足跡の行き先　今　示して 円を描いても　中心は変わる 迷いが濃くなるほど　輪郭ははっきり 最後の一歩で　僕は辿りつく 落ちるビートを　肩で受け止め 消えた旋律の隙間に風が入る 「戻れ」と「進め」が交互に点滅し ポケットの鍵が　やっと音を立てた 立ち止まる一秒で　世界は折りたたまれ 次の一秒で　線になってほどける 閉じた瞼の裏の　細い光へ 深く吸い込み　踏み出していく 足跡の行き先　静かに照らせ ループの夜を抜ける合図を 諦めかけた瞬間　扉は外へ開く 「ここだ」と内側から声がする もしも何も変わらないのなら 僕が変わって　風向きを変える 隠していた震えまで抱きしめと 足跡の行き先は　ここに結ぶ 円ではなく　ほどけた線で 迷いの分だけ　強く踏みしめ 最後の一歩で　僕は場所になる 足跡の行き先は　ここに結ぶ ループの夜を抜けた線で 迷いの分だけ　強く踏みしめ 最後の一歩で　僕は場所になる 朝が舗道をうすく染める 振り向けば　輪はもうない 新しい靴音が 遠くの僕に追いついていく

Mistnat plaveisel, mijn witte adem lost op Een maan hangt ondersteboven, wiegend in de plas Voetstappen komen dichterbij, vervagen dan tot niets Veters nog los, draai ik weer dezelfde hoek om Het decor keert terug met alleen zijn naam veranderd Een klok zonder wijzers blijft de nacht meten Een gevouwen kaart kreunt in mijn zak Ik houd mijn adem in en laat één tel wegvallen Even dacht ik dat mijn schaduw in tweeën was gesplitst Vlak na de tel die stierf Klinkt een ongeziene deur, vaag en laag Toon me nu waar deze voetafdrukken heen gaan Ik teken een cirkel, maar het middelpunt blijft verschuiven Hoe dieper de twijfel, hoe scherper de omtrek wordt Op de laatste stap kom ik eindelijk aan Ik vang de vallende tel op mijn schouder op Wind glipt door de gaten die de verloren melodie achterliet "Keer om" en "ga door" flikkeren beurtelings aan en uit De sleutel in mijn zak maakt eindelijk geluid In de ene seconde dat ik stop, vouwt de wereld dicht In de volgende vouwt hij open tot een enkele lijn Richting het dunne licht achter mijn gesloten oogleden Adem ik diep in en stap ik vooruit Toon me, zachtjes, waar deze voetafdrukken toe leiden Het signaal om los te breken uit deze herhalende nacht Het moment dat ik bijna opgaf, zwaait de deur naar buiten "Het is hier," roept een stem van binnenuit Als er helemaal niets ooit gaat veranderen Dan zal ik veranderen, en de wind doen keren Ik houd zelfs de trilling die ik ooit verborg dicht bij me Deze voetafdrukken vinden hier hun einde Niet in een cirkel, maar in een vrijgemaakte lijn Voor elke twijfel druk ik mijn stap harder aan Op de laatste stap word ik de plek Deze voetafdrukken vinden hier hun einde In een lijn die losbrak uit de herhalende nacht Voor elke twijfel druk ik mijn stap harder aan Op de laatste stap word ik de plek De ochtend kleurt het voetpad in bleek licht Ik draai me om te kijken, en de lus is al verdwenen Een nieuw geluid van voetstappen Haalt de verre mij in