解明

閉じた瞼の裏　誰かの記録が滲む 断片的な声が　夜の底で囁く 光の粒が指をすり抜けて 残るのは　名もなき痛みだけ 曖昧な真実が　微笑みながら逃げていく 触れた瞬間　形を変えていく 消えかけた夢の中で 解明できない鼓動が鳴る 答えを求めるほどに 世界が音を立てて壊れていく 鏡の奥に映る影が 私を見つめて笑う 誰の記憶が誰のものか もう区別さえ曖昧なまま 「ここは現実？」と問いかけても 返るのは歪んだ残響だけ 零れ落ちた言葉の欠片 拾い集めても繋がらない 意味を失ったままの真実 それでも探し続けている 閉じ込められた光の部屋で 名前を呼ぶ声がする それが私自身だと気づいたとき 全ての謎が溶けていく 消えかけた夢の中で 解明できない愛を知る 嘘と真実の境界線が 静かにひとつに溶けていく 最後のノイズが消える頃、 誰も知らない朝が訪れる。

Kapalı göz kapaklarımın arkasından başkasının kayıtları sızıyor Parçalı sesler gecenin dibinde fısıldaşıyor Işık parçacıkları parmaklarımın arasından kayıp gidiyor Geriye kalan sadece adı olmayan bir acı Bulanık bir gerçek bir gülümsemeyle kaçmaya devam ediyor Dokunduğum an şekil değiştiriyor Solan bir rüyanın derinliklerinde Çözemediğim bir nabız atmaya devam ediyor Cevap için elimi ne kadar uzatsam Dünya bir sesle o kadar çok çatlıyor Aynanın derinliklerinde beliren bir gölge Doğrudan bana bakıyor ve gülüyor Şimdi kimin anısı kime ait Fark bile bulanıklaştı "Gerçek olan bu mu?" diye sorduğumda bile Geriye gelen sadece bükülmüş ve çınlayan bir yankı Dökülen ve düşen kelime parçaları Onları topluyorum ama asla bağlanmıyorlar Tüm anlamından hâlâ arındırılmış bir gerçek Ve yine de onu aramaya devam ediyorum Tepeden tırnağa ışıkla yapılmış kilitli bir odada Bir ses adımı çağırıyor Başından beri benim olduğumu fark ettiğim an Her bilmece erimeye başlıyor Solan bir rüyanın derinliklerinde Çözemediğim bir aşkı tanımaya başlıyorum Yalan ile gerçeğin sınır çizgisi Sessizce bir olarak eriyor Son gürültü de kaybolurken, kimsenin bilmediği bir sabah geliyor.