Blackout-signaal

夜の下で　息をころす 黒い光が　まぶたをさす 笑うほどに　胸が冷めて 僕の声だけ　影に落ちる 君が残した　あの一言が まだ体の奥で　鳴っている ブラックアウト・サイン 闇に刺さる 逃げたいのに　目をそらせない ブラックアウト・ナイト　壊れたまま 愛のふりした　痛みが光る 僕はまだ　夜にいる ネオンの裏で　嘘が滲む 救いのない夢　また繰り返す 手を伸ばしても　届かないほど 君の記憶が　僕を縛る 静かな街が　笑うみたいに 壊れた心を　映している ブラックアウト・サイン 闇に刺さる 叫びたいのに　声が出ない ブラックアウト・ナイト　戻れないまま 綺麗な嘘が　僕を削る もうどこへも　逃げられない 光が怖い 静けさが痛い 君の名前だけが 夜を引き裂いた ブラックアウト・サイン　闇を越えて それでもまだ　君を探す ブラックアウト・ナイト　終われないまま 傷の奥から　愛が滲む 朝が来るその前に 僕はもう一度　手を伸ばす 黒い空に　青いサイン

Onder de nacht　smoor ik mijn adem Een zwart licht　prikt in mijn oogleden Hoe meer ik lach　hoe kouder mijn borst Alleen mijn stem　valt in de schaduw Dat ene woord　dat je achterliet klinkt nog na　diep in mij Blackout-signaal　het steekt in het duister Ik wil vluchten　maar kan mijn blik niet afwenden Blackout-nacht　nog altijd gebroken Pijn vermomd als liefde　glinstert Ik ben nog steeds　in de nacht Achter het neon　sijpelen de leugens Een droom zonder redding　herhaalt zich weer Hoe ver ik ook reik　ik bereik je niet Jouw herinnering　bindt me vast De stille stad　alsof ze lacht weerspiegelt　mijn gebroken hart Blackout-signaal　het steekt in het duister Ik wil schreeuwen　maar er komt geen stem Blackout-nacht　geen weg terug Mooie leugens　slijten me af Nergens　kan ik nog heen vluchten Ik ben bang voor het licht De stilte doet pijn Alleen jouw naam verscheurde de nacht Blackout-signaal　voorbij het duister En toch　zoek ik je nog Blackout-nacht　die niet eindigen kan Uit het diepst van de wond　sijpelt de liefde Voordat de ochtend komt reik ik　nog één keer mijn hand In de zwarte hemel　een blauw teken