Hudyat ng Blackout

夜の下で　息をころす 黒い光が　まぶたをさす 笑うほどに　胸が冷めて 僕の声だけ　影に落ちる 君が残した　あの一言が まだ体の奥で　鳴っている ブラックアウト・サイン 闇に刺さる 逃げたいのに　目をそらせない ブラックアウト・ナイト　壊れたまま 愛のふりした　痛みが光る 僕はまだ　夜にいる ネオンの裏で　嘘が滲む 救いのない夢　また繰り返す 手を伸ばしても　届かないほど 君の記憶が　僕を縛る 静かな街が　笑うみたいに 壊れた心を　映している ブラックアウト・サイン 闇に刺さる 叫びたいのに　声が出ない ブラックアウト・ナイト　戻れないまま 綺麗な嘘が　僕を削る もうどこへも　逃げられない 光が怖い 静けさが痛い 君の名前だけが 夜を引き裂いた ブラックアウト・サイン　闇を越えて それでもまだ　君を探す ブラックアウト・ナイト　終われないまま 傷の奥から　愛が滲む 朝が来るその前に 僕はもう一度　手を伸ばす 黒い空に　青いサイン

Sa ilalim ng gabi　pinipigil ko ang hininga Isang itim na liwanag　tumutusok sa aking talukap Habang tumatawa　lalong lumalamig ang dibdib Tanging boses ko　ang nahuhulog sa anino Ang isang salitang　iniwan mo ay umaalingawngaw pa rin　sa kaibuturan ko Hudyat ng blackout　tumatarak sa dilim Gustong tumakas　ngunit di mailayo ang tingin Gabi ng blackout　wasak pa rin Ang sakit na nagkukunwaring pag-ibig　ay kumikislap Ako ay nasa　gabi pa rin Sa likod ng neon　tumatagas ang kasinungalingan Panaginip na walang kaligtasan　inuulit muli Kahit iabot ko ang kamay　di kita maabot Ang alaala mo　ang gumagapos sa akin Ang tahimik na lungsod　na parang tumatawa ay sinasalamin　ang wasak kong puso Hudyat ng blackout　tumatarak sa dilim Gustong sumigaw　ngunit walang boses na lumalabas Gabi ng blackout　wala nang balikan Magagandang kasinungalingan　unti-unti akong ginugupo Wala nang　matatakasan pa Natatakot ako sa liwanag Masakit ang katahimikan Tanging pangalan mo ang pumunit sa gabi Hudyat ng blackout　tumatawid sa dilim Gayunpaman ay hinahanap pa rin　kita Gabi ng blackout　na di matapos-tapos Mula sa kaibuturan ng sugat　tumatagas ang pag-ibig Bago dumating ang umaga muli kong　iaabot ang kamay Sa itim na langit　isang asul na hudyat