Vuist van de ondergang

幕が開き、闇を切り裂くような緊張感が走る 深淵に潜む影を睨み 崩れそうな未来を拳で砕く 怯む心を捨て去り 立ち上がるのは今この瞬間 揺れる炎が呼び覚ます衝動 恐怖すら笑い飛ばして 破滅の拳を突き上げろ 闇をぶち破り　吠えろ魂 不敵な笑みが運命を裂く この拳に込めた叫びが 未来を照らす光になる 囁く闇が誘う罠 幻を斬り裂く鋼の意志 崩れた道を踏みしめ 宿命を抱いて進むだけ 夜の静寂に反響する鼓動 恐れを超えた力を見せろ 破滅の拳を突き上げろ 砕け散る絶望を燃やせ 破滅の拳を突き上げろ 砕け散る絶望を燃やせ 恐れを越えた力を見せろ 破滅の拳を突き上げろ 砕け散る絶望を燃やせ 不敵な笑みが運命を裂く この拳に込めた叫びが 新たな夜明けを呼ぶ 絶望に染まった世界さえ 握り潰して駆け抜けろ その傷が輝きに変わるまで 戦い続けろ 破滅の拳を突き上げろ 闇を超えて未来を掴め 不敵な笑みが運命を裂く この拳に込めた叫びが 永遠に響く希望となる 最後に残るのは勝利の鼓動

Het doek gaat op en een spanning die de duisternis splijt, zindert door de lucht Starend naar de schaduw die in de afgrond loert Verbrijzel ik een wankelende toekomst met mijn vuist Ik werp het huiverende hart van me af Het moment dat ik opsta is dit exacte ogenblik Een flakkerende vlam ontwaakt de drang vanbinnen Lachend wuif ik zelfs de angst weg Hef de vuist van de ondergang omhoog Breek door het duister, brul het uit, mijn ziel Een onverschrokken grijns splijt het lot open De kreet die ik in deze vuist heb gelegd Wordt het licht dat de toekomst beschijnt Fluisterende duisternis, een lokkende val Een stalen wil die de illusies doorklieft Stevig tredend op het gebroken pad Draag ik mijn noodlot en ga ik onverminderd door Een hartslag die weergalmt in de stilte van de nacht Toon de kracht die de angst is ontstegen Hef de vuist van de ondergang omhoog Zet de versplinterende wanhoop in vuur en vlam Hef de vuist van de ondergang omhoog Zet de versplinterende wanhoop in vuur en vlam Toon de kracht die de angst is ontstegen Hef de vuist van de ondergang omhoog Zet de versplinterende wanhoop in vuur en vlam Een onverschrokken grijns splijt het lot open De kreet die ik in deze vuist heb gelegd Roept een gloednieuwe dageraad op Zelfs een wereld besmeurd met wanhoop Verpletter haar in je greep en ren er dwars doorheen Tot die wonden in een schittering veranderen Blijf doorvechten Hef de vuist van de ondergang omhoog Stijg boven de duisternis uit en grijp de toekomst Een onverschrokken grijns splijt het lot open De kreet die ik in deze vuist heb gelegd Wordt de hoop die voor eeuwig weerklinkt Wat aan het einde overblijft, is de hartslag van de overwinning