七変化

宵闇の路地で鈴が鳴る 狐面の影が手招きする 藍にほどける千代紙の夜 名前も告げず　微笑んだ 一歩ごと装いは色を変え 薄紅　琥珀　翡翠のきらめき ほどいた迷いを帯に結び 息を合わせて　はじまる 七変化　夜を染めて 花のように心が舞う 借り物じゃないこの鼓動で 私の名は　私が決める 遠く祭囃子　和傘が弾む 足音は拍に追いついていく 簪ひと振り　髪がほどけ 過去の私に手を振った 影と光が指切りをして 戸惑いは風に溶けた 震えた声を抱きしめたら もう戻らない　進める 七変化　風を裂いて 鼓動は明日を呼び寄せる 偽りの姿は置いてゆこう 本当の声で　今　放て 静けさの底で殻が割れる 朱ににじむ　最後の涙 ひとつずつ色を重ね直し 初めての笑顔が芽吹いた 七変化　今この身で 移ろう色に芯を灯す 何度でも生まれ変われる 私の物語は続く 色を重ね直し 初めての笑顔が芽吹き

Alacakaranlığın karanlık sokağında bir çan çalıyor Tilki maskeli bir gölge beni yakına çağırıyor Çivit renginde çözülen desenli kağıtların gecesi Bir isim vermeden, hafifçe gülümsedi Her adımda kılık değiştirmem renk değiştiriyor Pembe, sonra kehribar, sonra yeşimin parlak ışıltısı Gevşemiş şüphemi kuşağıma bağlıyorum Zamanında nefes alarak, ve böylece başlıyor Yedi değişim, geceyi boyuyorum Kalbim açan bir çiçek gibi dans ediyor Ödünç alınmamış bu kalp atışıyla Adım benimdir ve ben karar veririm Uzak festival müziği, kağıt şemsiyeler sallanıyor Adımlarım ritme ayak uyduruyor ve düşüyor Saç tokasının tek bir hareketiyle saçlarım çözülüyor Ve eskiden olduğum kişiye elveda salladım Gölge ve ışık bir yeminde parmaklarını birbirine geçirdi Tereddütüm rüzgarda eridi O titreyen sesimi yakın tuttuğumda Artık geri dönüş yok, ileri gidiyorum Yedi değişim, rüzgarı yırtıyorum Kalp atışım yarını yanıma çağırıyor Sahte benliğimi geride bırakmama izin ver Gerçek sesim, şimdi — serbest bırak onu! Sessizliğin derinliklerinde, kabuk kırılıyor Kızıla boyanan, son gözyaşı Renkleri tek tek yeniden katmanlıyorum Ve hiç bilmediğim bir gülümseme çiçek açtı Yedi değişim, şimdi bu bedende Değişen tonların içinde bir öz yakıyorum Kaç kez olursa olsun, yeniden doğabilirim Ve kim olduğumun hikayesi devam ediyor Renkleri yeniden katmanlayarak Hiç bilmediğim bir gülümseme çiçek açıyor