石の貝と月の降る場に

南の島の　北の谷で 風さやぐ　白い砂浜 真昼の光が揺れながら 石の貝は　そっと息をしている 指先で触れたその瞬間 遠い記憶が波に溶けて 胸の奥に　静かに灯る 懐かしい祈りのひとひら 石の貝と　月の降る場に ひとつだけ残した願いがある 滲む星の瞬きの中 そっと心がほどけていく あなたと見た　あの夜のように 優しさだけが　風に舞う 夕陽が海を染めるころ きらきら揺れる波の唄 遠くから聞こえる小鳥の声 丘の上でそっと寄り添った 時を忘れるほどの静けさと 寄せては返すあたたかな気配 目を閉じれば　ただそれだけで 世界がやわらかく満ちていく 石の貝と　月の降る場に 手を合わせ　そっと祈るように 人の平和と　幸多かれと 夜空の光へ　願い託す 潮の香り　優しい波音 心が無に　解けていく 神々が舞い降りるという 古からの伝わりが ひらり　砂に落ちた涙さえ 祝福に変えていく 石の貝と　月の降る場に ふたりだけの影が寄り添う 静かな風が　包み込んで 明日を照らす　やわらかな灯り 南の島の　北の谷から 永遠へ続く　光の道 さざなみ響く波の音 夜明け前の淡い青 石の貝をそっと胸に 新しい旅が　今はじまる

W północnej dolinie na południowej wyspie gdzie wiatr wzdycha cicho nad białym piaskiem południowe światło drży na brzegu a kamienna muszla oddycha tak cicho, żywa W chwili, gdy dotknęłam jej opuszkami palców daleka pamięć stopiła się w falach a głęboko w mojej piersi zapłonął cichy płomień jeden kruchy płatek dawnej, słodkiej modlitwy W miejscu, gdzie kamienna muszla i księżyc opadają jest jedno jedyne życzenie, które pozostawiłam w rozproszonym migotaniu gwiazd moje serce rozplata się łagodnie, odpuszczając tak jak tamtej nocy, którą kiedyś razem obserwowaliśmy i tylko czułość tańczy na wietrze Gdy zachodzące słońce zaczyna barwić morze fale śpiewają dalej, migocząc w kołysaniu z oddali zbliżają się głosy małych ptaków na szczycie wzgórza tuliliśmy się cicho do siebie Cisza tak głęboka, że pozwala zapomnieć o godzinach i ciepło obecności, która odpływa i powraca jeśli zamknę oczy, to wszystko, czego trzeba i świat się wypełnia, stając się łagodnym i całym W miejscu, gdzie kamienna muszla i księżyc opadają składam dłonie, jakbym cicho się modliła o pokój dla wszystkich i aby ich radość przelewała się powierzam moje życzenie światłu nocnego nieba zapachowi przypływu, łagodnemu szumowi fal i moje serce wreszcie rozpuszcza się w nicości Mówią, że bogowie zstępują na ziemię stara opowieść przekazywana od dawnych czasów zamieniając nawet łzę spadającą lekko na piasek w błogosławieństwo W miejscu, gdzie kamienna muszla i księżyc opadają cienie nas dwojga zbliżają się do siebie cichy wiatr otula wszystko wkrąg czułe światło, które oświetla jutro z północnej doliny na południowej wyspie droga światła, która prowadzi ku wieczności Szum małych fal rozbrzmiewający na brzegu bladobłękitna godzina tuż przed świtem trzymam kamienną muszlę czule przy piersi i oto zaczyna się zupełnie nowa podróż