จดหมายที่ไม่มีกำหนดตอบกลับ

机の奥で　色褪せた 十年前の　青い封筒 丸い文字で「未来の僕へ」 「夢はちゃんと叶いましたか」 笑えるほどに　まっすぐで 逃げ場もなくて　息を止めた 叶えたものより　諦めた 名前ばかりが浮かんでた でも破れた　靴の底には 逃げずに歩いた跡がある 見せられない傷の数だけ 今日まで僕を運んできた 返信期限のない手紙に 今の僕を全部書くよ 約束どおりじゃなくていい ここまで生きてこられたよ 夢を叶えたとは言えない だけど夢を捨ててもいない あの日の僕が泣かないように もう一度　歩き出すよ 赤いペンで　書いては消した 言い訳ばかり　並ぶ余白 守れなかった約束より 守ってきたものを数えた 眠れない夜も　朝になり 笑えない日も　息をしてた 誰にも褒められないまま それでも僕は　ここにいる 勝ち負けだけで測れない 命の重さを今は知る 遠回りしたこの足で やっとあの日に帰ってきた 返信期限のない手紙に 震える文字で返事を書く 負けた日々まで抱きしめて 僕は僕を許してゆく 「ねえ　幸せになれましたか」 その一行が　滲んでる 幸せかどうかは分からない でも生きたいと　今は言える 返信期限のない手紙に 今日の僕を全部書くよ 約束どおりじゃなくていい 生きてここまで来たんだ 夢を叶えたとは言えない だけど僕は終わっていない あの日の僕よ　待たせたね ここから一緒に行こう 封をしないで　窓を開ける 返事はこれから　続いてく

ลึกเข้าไปในโต๊ะ　ซองหนึ่งซีดจาง ซองจดหมายสีฟ้า　จากสิบปีก่อน ตัวอักษรกลมมนเขียนว่า “ถึงฉันในอนาคต” “ความฝันเป็นจริงอย่างที่หวังแล้วหรือยัง” ตรงไปตรงมาจนแทบขำ ไม่มีทางให้หลบ　ฉันจึงกลั้นหายใจ มากกว่าสิ่งที่ทำสำเร็จ　กลับเป็นสิ่งที่ยอมแพ้ มีเพียงชื่อเหล่านั้นผุดขึ้นมา แต่บนพื้นรองเท้า　ที่ขาดวิ่น มีรอยของการเดินมาโดยไม่หนี บาดแผลทุกแผลที่ไม่อาจให้ใครเห็น พาฉันมาจนถึงวันนี้ ในจดหมายที่ไม่มีกำหนดตอบกลับ ฉันจะเขียนทุกสิ่งที่เป็นฉันในตอนนี้ ไม่ต้องเป็นไปตามสัญญาทุกอย่างก็ได้ ฉันมีชีวิตมาถึงตรงนี้แล้ว ยังพูดไม่ได้ว่าความฝันเป็นจริง แต่ฉันก็ยังไม่ได้ทิ้งความฝัน เพื่อไม่ให้ฉันในวันนั้นต้องร้องไห้ ฉันจะเริ่ม　ก้าวเดินอีกครั้ง ใช้ปากกาสีแดง　เขียนแล้วลบ ที่ว่างเรียงรายไปด้วยข้อแก้ตัว แทนที่จะนับสัญญาที่รักษาไม่ได้ ฉันนับสิ่งที่เฝ้ารักษามา คืนที่นอนไม่หลับ　ก็กลายเป็นเช้า วันที่ยิ้มไม่ได้　ฉันก็ยังหายใจ โดยไม่มีใครเอ่ยชม ถึงอย่างนั้นฉันก็　ยังอยู่ตรงนี้ ไม่อาจวัดได้ด้วยเพียงแพ้หรือชนะ ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าชีวิตมีน้ำหนักเพียงใด ด้วยสองเท้าที่เดินอ้อมมาไกล ในที่สุดก็กลับมาถึงวันนั้น ในจดหมายที่ไม่มีกำหนดตอบกลับ ฉันเขียนคำตอบด้วยตัวอักษรที่สั่นไหว โอบกอดแม้แต่วันเวลาที่พ่ายแพ้ ฉันค่อย ๆ ให้อภัยตัวเอง “นี่　มีความสุขแล้วหรือยัง” บรรทัดนั้น　พร่าเลือนไป ฉันไม่รู้ว่าตัวเองมีความสุขหรือไม่ แต่ตอนนี้พูดได้ว่า　ฉันอยากมีชีวิตอยู่ ในจดหมายที่ไม่มีกำหนดตอบกลับ ฉันจะเขียนทุกสิ่งที่เป็นฉันในวันนี้ ไม่ต้องเป็นไปตามสัญญาทุกอย่างก็ได้ ฉันมีชีวิตมาจนถึงตรงนี้ ยังพูดไม่ได้ว่าความฝันเป็นจริง แต่ฉันยังไม่จบเพียงเท่านี้ ตัวฉันในวันนั้นเอ๋ย　ขอโทษที่ให้รอนาน จากนี้ไปก้าวไปด้วยกันเถอะ ไม่ปิดผนึกซอง　ฉันเปิดหน้าต่าง คำตอบจะดำเนินต่อไป　นับจากนี้