
Yanıt Süresi Olmayan Mektup
No Deadline to Reply
Tekli2026.07.15
“Yanıt Süresi Olmayan Mektup”, bir masa çekmecesinin dibinde bulunan ve on yıl önceki benliğin gelecekteki benliğine yazdığı mektupla başlayan bir hikâyedir.
Mektupta “Hayallerin gerçekleşti mi?” ve “Mutlu olabildin mi?” gibi içten ve dosdoğru sorular kalmıştır. Hayal ettiği gelecekten farklı bir bugünle yüzleşen kahraman, gerçekleşmeyen hayallerine ve dolambaçlı yollarda geçen günlerine yeniden bakar; ardından kendi yanıtını yazmaya başlar.
R&B’nin sıcak groove’u, duyguların büyük bir güçle açıldığı çağdaş J-POP’la buluşur. Geçmişteki benliğini suçlamak yerine bugüne dek yürüyüp gelen kendini kabul eden ve geleceğe doğru bir kez daha ilerlemeye çalışan birini anlatan şarkıdır.
Hayallerinin arasında yolunu kaybedenlere ve yalnızca kendileri geride kalmış gibi hissedenlere sessizce eşlik eder.
Şarkı Sözü (Japonca)
机の奥で 色褪せた
十年前の 青い封筒
丸い文字で「未来の僕へ」
「夢はちゃんと叶いましたか」
笑えるほどに まっすぐで
逃げ場もなくて 息を止めた
叶えたものより 諦めた
名前ばかりが浮かんでた
でも破れた 靴の底には
逃げずに歩いた跡がある
見せられない傷の数だけ
今日まで僕を運んできた
返信期限のない手紙に
今の僕を全部書くよ
約束どおりじゃなくていい
ここまで生きてこられたよ
夢を叶えたとは言えない
だけど夢を捨ててもいない
あの日の僕が泣かないように
もう一度 歩き出すよ
赤いペンで 書いては消した
言い訳ばかり 並ぶ余白
守れなかった約束より
守ってきたものを数えた
眠れない夜も 朝になり
笑えない日も 息をしてた
誰にも褒められないまま
それでも僕は ここにいる
勝ち負けだけで測れない
命の重さを今は知る
遠回りしたこの足で
やっとあの日に帰ってきた
返信期限のない手紙に
震える文字で返事を書く
負けた日々まで抱きしめて
僕は僕を許してゆく
「ねえ 幸せになれましたか」
その一行が 滲んでる
幸せかどうかは分からない
でも生きたいと 今は言える
返信期限のない手紙に
今日の僕を全部書くよ
約束どおりじゃなくていい
生きてここまで来たんだ
夢を叶えたとは言えない
だけど僕は終わっていない
あの日の僕よ 待たせたね
ここから一緒に行こう
封をしないで 窓を開ける
返事はこれから 続いてく
Çeviri
Masanın çekmecesinde solup kalmış
On yıl öncesinden mavi bir zarf
Yuvarlak harflerle: “Gelecekteki bana”
“Hayallerin gerçekten gerçekleşti mi?”
Güldürecek kadar dosdoğru
Kaçacak yer bulamayıp nefesimi tuttum
Başardıklarımdan çok, vazgeçtiğim
şeylerin adları doldu zihnime
Ama yırtılmış ayakkabımın tabanında
kaçmadan yürüdüğüm yolun izleri var
Kimseye gösteremediğim her yara
beni bugüne kadar taşıdı
Yanıt süresi olmayan mektuba
bugünkü hâlimi tümüyle yazacağım
Söz verdiğim gibi olmak zorunda değil
Buraya kadar yaşayabildim
Hayalimi gerçekleştirdim diyemem
ama ondan vazgeçmiş de değilim
O günkü ben ağlamasın diye
bir kez daha yürümeye başlayacağım
Kırmızı kalemle yazıp yazıp sildim
Boşluklar yalnızca bahanelerle doldu
Tutamadığım sözlerden çok
koruyabildiklerimi saydım
Uykusuz geceler bile sabaha vardı
Gülemediğim günlerde de nefes aldım
Kimse beni övmese de
yine de ben buradayım
Her şey yalnızca kazanıp kaybetmekle ölçülmez
Artık hayatın ağırlığını biliyorum
Bunca dolambaçlı yol yürüyen bu ayaklarla
sonunda o güne geri döndüm
Yanıt süresi olmayan mektuba
titreyen harflerle yanıt yazıyorum
Yenildiğim günleri bile kucaklayıp
kendimi bağışlamayı öğreniyorum
“Söyle, mutlu olabildin mi?”
O tek satır gözyaşıyla dağılıyor
Mutlu muyum, bilmiyorum
ama artık yaşamak istediğimi söyleyebilirim
Yanıt süresi olmayan mektuba
bugünkü hâlimi tümüyle yazacağım
Söz verdiğim gibi olmak zorunda değil
Yaşadım ve buraya kadar geldim
Hayalimi gerçekleştirdim diyemem
ama ben henüz bitmedim
O günkü ben, seni çok beklettim
Buradan sonra birlikte gidelim
Zarfı kapatmadan pencereyi açıyorum
Yanıtım bundan sonra da sürecek