
การพิพากษา
tribunal
ซิงเกิล2025
เปลวเพลิงที่ฉีกกระชากความมืดมิด สาดส่องความจริงให้ปรากฏ
"Tribunal" (การพิพากษา) คือบทเพลงแนวร็อกหม่นที่ยิ่งใหญ่และเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งดราม่า ถ่ายทอดเรื่องราวของผู้พิพากษาที่ยืนหยัดต่อกรกับราชาจอมปลอม จังหวะดนตรีที่ลุกโชนอย่างดุเดือดสอดประสานกับเสียงคอรัสอันสง่างาม ดังกังวานราวกับจะตั้งคำถามว่า "ความยุติธรรมคือสิ่งใด" และ "บาปคือสิ่งใด" ท่ามกลางโลกที่กำลังพังทลาย สิ่งที่เขาเลือกคือความพินาศ หรือการกอบกู้กันแน่ นี่คือบทเพลงสุดระทึกขวัญที่ให้ความรู้สึกราวกับภาพยนตร์ ซึ่งถ่ายทอดเรื่องราวของจิตวิญญาณที่สั่นคลอนอยู่ระหว่างแสงสว่างและความมืด ความจริงและความเท็จ
MUSIC VIDEO
เนื้อเพลง (ญี่ปุ่น)
黒い街を抜けて行く 偽りの王の影
笑う仮面の裏側で 沈む嘘が疼く
正義を名乗る悪の声 響く夜の帳
燃え上がる裁きの炎が 今、真実を照らす
選ばれし刃は 迷わずに貫く
「許されぬものよ 終焉を知れ」と
裁け!裁け!その手で掴め
闇の奥まで届く光
偽りを暴き 罰を与えろ
正義は ここに蘇る
嘲る声が木霊する 血塗られた王座
崩れゆく虚飾の塔 終わりの鐘が鳴る
罪と罰が交差する 運命の回廊で
彼の目は静かに告げる 「これが真の裁きだ」
崩れ落ちる悪の声 最後の叫び
その瞬間、夜明けが訪れる
裁け!裁け!迷いを断て
光の刃を掲げろ
偽善を裂いて 真実を示せ
今こそ勝利の時だ
静寂の中 残るのは一つの影
その瞳に映るのは 滅びか、救いか
そして彼は歩き出す
血の雨の中でも 笑みを浮かべながら
裁け!裁け!世界を照らせ
黒い空にも光を放て
悪を砕き 正義を示せ
今ここに裁きの詩が響く
鐘の音が遠くで鳴る
闇が消え、光が街を包む
裁き者はただ静かに立ち去る
新しい夜明けを背にして
คำแปล
เงาของราชาจอมปลอม เคลื่อนผ่านเมืองอันมืดมิด
เบื้องหลังหน้ากากที่ยิ้มเยาะ ความเท็จที่จมลึกกำลังปวดร้าว
เสียงแห่งความชั่วร้ายที่อ้างตัวเป็นธรรม กึกก้องในม่านราตรี
เปลวเพลิงแห่งการพิพากษาลุกโชน บัดนี้สาดส่องความจริงให้ปรากฏ
ดาบที่ถูกเลือก ทิ่มแทงทะลวงไปโดยไร้ซึ่งความลังเล
"เจ้าผู้มิอาจได้รับการอภัย จงรับรู้ถึงจุดจบเสียเถิด"
จงพิพากษา! จงพิพากษา! คว้ามันมาด้วยมือของเจ้า
แสงสว่างที่สาดส่องไปถึงก้นบึ้งแห่งความมืด
จงเปิดโปงความเท็จ และมอบบทลงโทษ
ความยุติธรรม ได้คืนชีพขึ้นที่แห่งนี้แล้ว
เสียงเย้ยหยันสะท้อนกังวาน ณ บัลลังก์ที่เปรอะเปื้อนคาวเลือด
หอคอยแห่งความหลอกลวงพังทลาย ระฆังแห่งจุดจบดังก้อง
ณ โถงระเบียงแห่งชะตากรรม ที่ซึ่งบาปและการลงทัณฑ์มาบรรจบ
ดวงตาของเขากล่าวอย่างเงียบงัน "นี่แหละคือการพิพากษาที่แท้จริง"
เสียงแห่งความชั่วร้ายที่พังทลายลง เสียงกรีดร้องครั้งสุดท้าย
และในชั่วขณะนั้น รุ่งอรุณก็มาเยือน
จงพิพากษา! จงพิพากษา! ขจัดความลังเลให้สิ้นไป
จงชูดาบแห่งแสงสว่างขึ้น
ฉีกกระชากความจอมปลอม และเผยความจริงให้ประจักษ์
บัดนี้คือห้วงเวลาแห่งชัยชนะ
ท่ามกลางความเงียบงัน สิ่งที่หลงเหลืออยู่คือเงาเพียงหนึ่งเดียว
สิ่งที่สะท้อนในแววตานั้น คือความพินาศ หรือการกอบกู้กันแน่
แล้วเขาก็ก้าวเดินต่อไป
แม้ท่ามกลางสายฝนโลหิต พร้อมกับรอยยิ้มที่ผุดพราย
จงพิพากษา! จงพิพากษา! สาดส่องโลกหล้าให้สว่างไสว
จงเปล่งประกายแสงสู่ผืนนภาอันมืดมิด
บดขยี้ความชั่วร้าย และสำแดงความยุติธรรม
บทกวีแห่งการพิพากษาดังกังวานขึ้น ณ ที่แห่งนี้แล้ว
เสียงระฆังดังกังวานมาจากแสนไกล
ความมืดมิดมลายหาย แสงสว่างโอบคลุมทั่วทั้งเมือง
ผู้พิพากษาเพียงแค่เดินจากไปอย่างเงียบงัน
โดยทิ้งรุ่งอรุณแห่งวันใหม่ไว้เบื้องหลัง