Gefluister in het duister

冷たい夜の静寂に ひそやかに忍び寄る影 胸の奥でざわめく声 名前を呼ぶように響く 触れた瞬間に消える幻 逃げ出せない夢の檻 見えない糸に縛られて 抗うほどに深く沈む 闇に潜むささやきが 揺れる心を掴んで離さない 息が詰まるほどに 近づいてくる気配に凍える 囁き 囁き 影が笑っている 揺れる光の蜃気楼 掴めずにすり抜けていく 鼓膜を打つ甘い嘘 真実さえも霞んでいく 目を閉じても聞こえてくる 胸を裂くような囁き 出口のない迷路の中 導かれるように囚われる 闇に潜むささやきが 揺れる心を掴んで離さない 逃げられない緊張に 心臓のリズムが軋む 囁き 囁き 囁き 影が笑っている 「もう戻れない」 淡く光る残像に 意識を吸い込まれ 夢と現実が混ざる瞬間 闇に潜むささやきが 魂を震わせ絡みつく 溶けていくこの意識 終末の鐘が鳴り響く 囁き　囁き 永遠に続く闇へ 鼓動のようなビートが遠ざかり 最後に囁き声の残響だけが消えていく

In de koude stilte van de nacht Sluipt een schaduw stilletjes naderbij Een stem roert zich onrustig diep in mijn borst Die weerklinkt alsof ze mijn naam roept Een illusie die vervaagt zodra ik haar aanraak Een kooi van dromen waaruit ik niet kan vluchten Vastgebonden door onzichtbare draden Hoe meer ik me verzet, hoe dieper ik zink Het gefluister dat in de duisternis op de loer ligt Grijpt mijn wankelende hart vast en laat het niet meer los Zozeer dat mijn adem stokt, Bevries ik door de naderende aanwezigheid Gefluister, gefluister De schaduw lacht Een luchtspiegeling van flakkerend licht Glipt door mijn vingers voordat ik het kan grijpen Een zoete leugen die tegen mijn trommelvliezen klopt Zelfs de waarheid begint te vervagen Zelfs met gesloten ogen hoor ik het Een gefluister dat mijn borst lijkt te verscheuren Binnenin een doolhof zonder uitgang Alsof ik word geleid, raak ik gevangen Het gefluister dat in de duisternis op de loer ligt Grijpt mijn wankelende hart vast en laat het niet meer los In een spanning waaraan ik niet kan ontsnappen Kraakt het ritme van mijn hart Gefluister, gefluister, gefluister De schaduw lacht "Er is geen weg terug" In een zwak oplichtend nabeeld Wordt mijn bewustzijn opgezogen Het moment waarop droom en werkelijkheid samensmelten Het gefluister dat in de duisternis op de loer ligt Laat mijn ziel beven en verstrengelt zich ermee Dit wegsmeltende bewustzijn De klok van het einde weerklinkt Gefluister, gefluister Naar een duisternis die eeuwig voortduurt Een beat als een hartslag vervaagt in de verte En op het laatst ebt alleen de echo van de fluisterstem weg