冷たい夜の静寂にIn de koude stilte van de nacht
ひそやかに忍び寄る影Sluipt een schaduw stilletjes naderbij
胸の奥でざわめく声Een stem roert zich onrustig diep in mijn borst
名前を呼ぶように響くDie weerklinkt alsof ze mijn naam roept
触れた瞬間に消える幻Een illusie die vervaagt zodra ik haar aanraak
逃げ出せない夢の檻Een kooi van dromen waaruit ik niet kan vluchten
見えない糸に縛られてVastgebonden door onzichtbare draden
抗うほどに深く沈むHoe meer ik me verzet, hoe dieper ik zink
闇に潜むささやきがHet gefluister dat in de duisternis op de loer ligt
揺れる心を掴んで離さないGrijpt mijn wankelende hart vast en laat het niet meer los
息が詰まるほどにZozeer dat mijn adem stokt,
近づいてくる気配に凍えるBevries ik door de naderende aanwezigheid
囁き 囁きGefluister, gefluister
影が笑っているDe schaduw lacht
揺れる光の蜃気楼Een luchtspiegeling van flakkerend licht
掴めずにすり抜けていくGlipt door mijn vingers voordat ik het kan grijpen
鼓膜を打つ甘い嘘Een zoete leugen die tegen mijn trommelvliezen klopt
真実さえも霞んでいくZelfs de waarheid begint te vervagen
目を閉じても聞こえてくるZelfs met gesloten ogen hoor ik het
胸を裂くような囁きEen gefluister dat mijn borst lijkt te verscheuren
出口のない迷路の中Binnenin een doolhof zonder uitgang
導かれるように囚われるAlsof ik word geleid, raak ik gevangen
闇に潜むささやきがHet gefluister dat in de duisternis op de loer ligt
揺れる心を掴んで離さないGrijpt mijn wankelende hart vast en laat het niet meer los
逃げられない緊張にIn een spanning waaraan ik niet kan ontsnappen
心臓のリズムが軋むKraakt het ritme van mijn hart
囁き 囁き 囁きGefluister, gefluister, gefluister
影が笑っているDe schaduw lacht
「もう戻れない」"Er is geen weg terug"
淡く光る残像にIn een zwak oplichtend nabeeld
意識を吸い込まれWordt mijn bewustzijn opgezogen
夢と現実が混ざる瞬間Het moment waarop droom en werkelijkheid samensmelten
闇に潜むささやきがHet gefluister dat in de duisternis op de loer ligt
魂を震わせ絡みつくLaat mijn ziel beven en verstrengelt zich ermee
溶けていくこの意識Dit wegsmeltende bewustzijn
終末の鐘が鳴り響くDe klok van het einde weerklinkt
囁き 囁きGefluister, gefluister
永遠に続く闇へNaar een duisternis die eeuwig voortduurt
鼓動のようなビートが遠ざかりEen beat als een hartslag vervaagt in de verte
最後に囁き声の残響だけが消えていくEn op het laatst ebt alleen de echo van de fluisterstem weg
