Karanlığın Fısıltıları

冷たい夜の静寂に ひそやかに忍び寄る影 胸の奥でざわめく声 名前を呼ぶように響く 触れた瞬間に消える幻 逃げ出せない夢の檻 見えない糸に縛られて 抗うほどに深く沈む 闇に潜むささやきが 揺れる心を掴んで離さない 息が詰まるほどに 近づいてくる気配に凍える 囁き 囁き 影が笑っている 揺れる光の蜃気楼 掴めずにすり抜けていく 鼓膜を打つ甘い嘘 真実さえも霞んでいく 目を閉じても聞こえてくる 胸を裂くような囁き 出口のない迷路の中 導かれるように囚われる 闇に潜むささやきが 揺れる心を掴んで離さない 逃げられない緊張に 心臓のリズムが軋む 囁き 囁き 囁き 影が笑っている 「もう戻れない」 淡く光る残像に 意識を吸い込まれ 夢と現実が混ざる瞬間 闇に潜むささやきが 魂を震わせ絡みつく 溶けていくこの意識 終末の鐘が鳴り響く 囁き　囁き 永遠に続く闇へ 鼓動のようなビートが遠ざかり 最後に囁き声の残響だけが消えていく

Gecenin soğuk sessizliğinde Gizlice süzülen bir gölge Göğsümün derinliklerinde huzursuz bir ses Adımı çağırırmış gibi yankılanıyor Dokunduğum an kaybolan bir sanrı Kaçıp kurtulamadığım rüya kafesi Görünmez iplerle bağlanmışım Direndikçe daha da derine batıyorum Karanlıkta pusuya yatan fısıltı Titreyen kalbimi yakalayıp bırakmıyor Nefesimi kesecek kadar Yaklaşan varlığıyla donakalıyorum Fısıltı, fısıltı Gölge gülümsüyor Dalgalanan ışığın serabı Tutamadan ellerimden kayıp gidiyor Kulak zarıma vuran tatlı yalan Gerçekler bile puslanıp soluyor Gözlerimi kapatsam da duyuyorum Göğsümü ikiye bölercesine bir fısıltı Çıkışı olmayan labirentin içinde Yönlendirilirmişçesine esir düşüyorum Karanlıkta pusuya yatan fısıltı Titreyen kalbimi yakalayıp bırakmıyor Kaçamayacağım bir gerilimin içinde Kalp atışlarımın ritmi zorlanıyor Fısıltı, fısıltı, fısıltı Gölge gülümsüyor "Artık geri dönüş yok" Solukça parlayan bir silüete Bilincim emilip kaybolurken Rüya ve gerçeğin birbirine karıştığı an Karanlıkta pusuya yatan fısıltı Ruhumu titretiyor ve sımsıkı sarıyor Eriyip giden bu bilinç Kıyamet çanları yankılanıyor Fısıltı, fısıltı Sonsuza dek sürecek karanlığa doğru Kalp atışını andıran ritim uzaklaşıyor Ve en sonunda sadece fısıltının yankısı yitip gidiyor