Kitsunebi no Enishi

狐灯の縁

Kitsunebi no Enishi
Singiel2026年
„Kitsunebi no Enishi” to utwór fantasy w japońskim stylu, opowiadający tajemniczą historię spotkania z białym lisem w nocnym lesie. Brama torii spowita we mgle, światło księżyca, delikatnie kołyszące się błędne ogniki (lisie ognie) – kompozycja oddaje stan samotnego serca, które powoli odzyskuje ciepło dzięki spotkaniu z tym niezwykłym stworzeniem. Łagodne, marzycielskie melodie nakładają się na tradycyjne japońskie brzmienia przywodzące na myśl koto, shinobue, shakuhachi oraz dzwonki kagura. Byłoby mi miło, gdyby ta piosenka stała się dla Was niczym opiekuńczy płomień, który czule ogrzeje Wasze serce.

Tekst utworu (Japoński)

霧の小道を抜けた先 古い鳥居が月を抱く 鈴の音ひとつ夜に溶け 白いキツネが振り返る 何も言わないその瞳 凍った心をほどいてく 狐火 ゆらり ゆらり 闇に咲く淡い光 失くした声を救うように 君は静かにそばにいる 狐火 ほろり ほろり 夜が優しく変わってゆく 社殿の影に眠る風 遠い祈りが耳を撫でる 君の足跡たどるたび 昔の傷が薄れてく 明けの霞が立つころに 白い姿は霧に溶けた 狐火 ゆらり ゆらり 心に灯る守り火 出会えたことが幻でも ぬくもりだけは消えないよ 狐火 ほろり ほろり 私はそっと歩き出す

Tłumaczenie

Za mglistą ścieżką, którą wędrowałam wiekową bramę torii obejmuje księżyc jeden dźwięk dzwonka wtapia się w noc biały lis odwraca ku mnie głowę Te oczy, które nie mówią ani słowa roztapiają lód wokół mojego serca Lisie ognie migoczą, cicho i powoli blada poświata rozkwita w ciemności jakby chcąc ocalić głos, który straciłam tak cicho trwasz przy mym boku Lisie ognie drżą, lekkie jak łzy noc łagodnieje w swojej dobroci Wiatr uśpiony w głębokim cieniu chramu dalekie modły muskają moje ucho za każdym razem, gdy idę twoimi śladami stare rany powoli się zacierają Gdy zaczyna się wznosić pierwsza mgła o świcie twoja biała postać rozpłynęła się we mgle Lisie ognie migoczą, cicho i powoli opiekuńczy płomień rozpalony w mojej piersi nawet jeśli nasze spotkanie było ułudą to samo ciepło nigdy nie przeminie Lisie ognie drżą, lekkie jak łzy i cicho ruszam przed siebie
Słuchaj ↗