พลังใจในวันธรรมดา

同じ改札　同じ時刻 流されるように並ぶモーニングライン 満員電車　詰め込んだため息 窓に映った顔が誰かわからない 昨日と変わらないコンビニの灯り 買い慣れたパンと缶コーヒー 「頑張ってます」とスタンプひとつ 本音はどこにも出せないまま でも胸の奥　小さなbeat しぶとくまだ鳴り続けてる I won’t give up, not today ここで終わる気はしない Break this day, break the routine 汗とノイズの向こうへ 変わり映えしない景色の中で ガッツだけは消さないで Stand up again, again and again 擦り切れた靴でも走れる 小さな一歩が　未来のshout Still alive, I’m still alive 帰り道　ネオンにまぎれる影 タイムラインは誰かの「成功」だらけ いいねの数で価値を測られて 自分だけ置いていかれた気がする 山積みのToDo　減らない未読 「おつかれさま」で閉じる一日 でも心のどこかで叫んでる 「こんなもんじゃないはずだろ？」 転んだ回数　数えるより 立ち上がった回数　覚えてたい One more try, one more breath まだやれる　まだ行ける Break this night, break my fear くたびれた心にfire 変わり映えしないループの中で 夢だけは手放さないで Sing it loud, louder than noise 誰でもない自分のvoice つまずいた跡が　明日のsign Still alive, I’m still alive Maybe I’m tired, maybe I’m lost それでも前にしか進めない Nobody knows my tiny fight それでもgood enough for me 真っ暗な部屋の片隅で 小さなhopeがまた灯る 「もう一回だけ」と呟いた声が 静かな夜を貫いてく Break my limit, break the wall 120の鼓動で叫べ 変わり映えしない今日の向こうで 新しい自分に会いに行く Stand up again, again and again 転んだ跡を誇れるように 平凡な日々を　歌に変えて I’m alive, I’m still alive 始発前の冷たい空気 ポケットの中で震えるdream 誰も知らないこのガッツが いつか世界を少しだけ揺らす

ประตูตรวจตั๋วเดิมๆ ในเวลาเดิมๆ ไหลตามกันไปในแถวยามเช้า บนรถไฟที่เบียดเสียด อัดแน่นไปด้วยเสียงถอนหายใจ ใบหน้าที่สะท้อนบนหน้าต่างนั้นคือใครก็ไม่รู้ แสงไฟจากร้านสะดวกซื้อที่ไม่ต่างจากเมื่อวาน ขนมปังที่คุ้นเคยกับกาแฟกระป๋องที่ซื้อประจำ ส่งสติกเกอร์หนึ่งดวงว่า "กำลังพยายามอยู่" โดยที่ความรู้สึกในใจจริงๆ ไม่สามารถเปิดเผยให้ใครเห็นได้เลย แต่ลึกลงไปในอก ยังมีจังหวะเล็กๆ ที่ยังคงดังก้องอยู่อย่างดื้อรั้น I won’t give up, not today ฉันไม่คิดจะยอมจบลงตรงนี้หรอกนะ Break this day, break the routine ข้ามผ่านหยาดเหงื่อและเสียงอึกทึกไป ท่ามกลางทิวทัศน์ที่ซ้ำซากจำเจ อย่าปล่อยให้ความกล้าหาญนั้นมอดดับไป Stand up again, again and again แม้รองเท้าจะสึกหรอแค่ไหนก็ยังวิ่งต่อได้ ก้าวเล็กๆ คือเสียงตะโกนแห่งอนาคต Still alive, I’m still alive ระหว่างทางกลับบ้าน เงาที่กลมกลืนไปกับแสงนีออน ไทม์ไลน์เต็มไปด้วย "ความสำเร็จ" ของใครบางคน คุณค่าถูกตัดสินด้วยยอดไลก์ รู้สึกเหมือนมีแค่ฉันที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง รายการสิ่งที่ต้องทำกองเป็นภูเขา ข้อความที่ยังไม่ได้อ่านไม่ลดลงเลย จบวันด้วยคำว่า "เหนื่อยหน่อยนะ" แต่ที่ไหนสักแห่งในใจกลับกำลังตะโกนออกไป "มันไม่ควรจะเป็นแค่นี้ไม่ใช่เหรอ?" แทนที่จะนับจำนวนครั้งที่ล้มลง ฉันอยากจำจำนวนครั้งที่ลุกขึ้นยืนมากกว่า One more try, one more breath ยังไหว ยังไปต่อได้ Break this night, break my fear จุดไฟให้กับหัวใจที่เหนื่อยล้า ในวงลูปที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง อย่าปล่อยมือจากความฝันก็พอ Sing it loud, louder than noise ด้วยเสียงของตัวฉันเองที่ไม่ใช่ของใคร ร่องรอยของการสะดุดล้มคือสัญญาณของวันพรุ่งนี้ Still alive, I’m still alive Maybe I’m tired, maybe I’m lost ถึงอย่างนั้นก็มีแต่ต้องก้าวต่อไปข้างหน้า Nobody knows my tiny fight แต่นั่นก็ดีพอสำหรับฉันแล้ว ที่มุมหนึ่งในห้องที่มืดมิด ความหวังเล็กๆ ถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้ง เสียงกระซิบว่า "ขออีกแค่ครั้งเดียว" ดังทะลุผ่านค่ำคืนที่เงียบงันไป Break my limit, break the wall จงตะโกนออกไปด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นถึง 120 ข้ามผ่านวันนี้ที่ซ้ำซากจำเจไป เพื่อไปพบกับตัวฉันคนใหม่ Stand up again, again and again เพื่อที่จะภาคภูมิใจในร่องรอยของการล้มลง เปลี่ยนคืนวันอันแสนธรรมดาให้กลายเป็นบทเพลง I’m alive, I’m still alive อากาศเย็นยะเยือกก่อนรถไฟเที่ยวแรกจะมาถึง ความฝันที่สั่นไหวอยู่ภายในกระเป๋าเสื้อ ความกล้าหาญที่ไม่มีใครล่วงรู้นี้ สักวันหนึ่งมันจะสั่นสะเทือนโลกใบนี้ได้นิดหน่อย