同じ改札 同じ時刻ประตูตรวจตั๋วเดิมๆ ในเวลาเดิมๆ
流されるように並ぶモーニングラインไหลตามกันไปในแถวยามเช้า
満員電車 詰め込んだため息บนรถไฟที่เบียดเสียด อัดแน่นไปด้วยเสียงถอนหายใจ
窓に映った顔が誰かわからないใบหน้าที่สะท้อนบนหน้าต่างนั้นคือใครก็ไม่รู้
昨日と変わらないコンビニの灯りแสงไฟจากร้านสะดวกซื้อที่ไม่ต่างจากเมื่อวาน
買い慣れたパンと缶コーヒーขนมปังที่คุ้นเคยกับกาแฟกระป๋องที่ซื้อประจำ
「頑張ってます」とスタンプひとつส่งสติกเกอร์หนึ่งดวงว่า "กำลังพยายามอยู่"
本音はどこにも出せないままโดยที่ความรู้สึกในใจจริงๆ ไม่สามารถเปิดเผยให้ใครเห็นได้เลย
でも胸の奥 小さなbeatแต่ลึกลงไปในอก ยังมีจังหวะเล็กๆ
しぶとくまだ鳴り続けてるที่ยังคงดังก้องอยู่อย่างดื้อรั้น
I won’t give up, not todayI won’t give up, not today
ここで終わる気はしないฉันไม่คิดจะยอมจบลงตรงนี้หรอกนะ
Break this day, break the routineBreak this day, break the routine
汗とノイズの向こうへข้ามผ่านหยาดเหงื่อและเสียงอึกทึกไป
変わり映えしない景色の中でท่ามกลางทิวทัศน์ที่ซ้ำซากจำเจ
ガッツだけは消さないでอย่าปล่อยให้ความกล้าหาญนั้นมอดดับไป
Stand up again, again and againStand up again, again and again
擦り切れた靴でも走れるแม้รองเท้าจะสึกหรอแค่ไหนก็ยังวิ่งต่อได้
小さな一歩が 未来のshoutก้าวเล็กๆ คือเสียงตะโกนแห่งอนาคต
Still alive, I’m still aliveStill alive, I’m still alive
帰り道 ネオンにまぎれる影ระหว่างทางกลับบ้าน เงาที่กลมกลืนไปกับแสงนีออน
タイムラインは誰かの「成功」だらけไทม์ไลน์เต็มไปด้วย "ความสำเร็จ" ของใครบางคน
いいねの数で価値を測られてคุณค่าถูกตัดสินด้วยยอดไลก์
自分だけ置いていかれた気がするรู้สึกเหมือนมีแค่ฉันที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
山積みのToDo 減らない未読รายการสิ่งที่ต้องทำกองเป็นภูเขา ข้อความที่ยังไม่ได้อ่านไม่ลดลงเลย
「おつかれさま」で閉じる一日จบวันด้วยคำว่า "เหนื่อยหน่อยนะ"
でも心のどこかで叫んでるแต่ที่ไหนสักแห่งในใจกลับกำลังตะโกนออกไป
「こんなもんじゃないはずだろ？」"มันไม่ควรจะเป็นแค่นี้ไม่ใช่เหรอ?"
転んだ回数 数えるよりแทนที่จะนับจำนวนครั้งที่ล้มลง
立ち上がった回数 覚えてたいฉันอยากจำจำนวนครั้งที่ลุกขึ้นยืนมากกว่า
One more try, one more breathOne more try, one more breath
まだやれる まだ行けるยังไหว ยังไปต่อได้
Break this night, break my fearBreak this night, break my fear
くたびれた心にfireจุดไฟให้กับหัวใจที่เหนื่อยล้า
変わり映えしないループの中でในวงลูปที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
夢だけは手放さないでอย่าปล่อยมือจากความฝันก็พอ
Sing it loud, louder than noiseSing it loud, louder than noise
誰でもない自分のvoiceด้วยเสียงของตัวฉันเองที่ไม่ใช่ของใคร
つまずいた跡が 明日のsignร่องรอยของการสะดุดล้มคือสัญญาณของวันพรุ่งนี้
Still alive, I’m still aliveStill alive, I’m still alive
Maybe I’m tired, maybe I’m lostMaybe I’m tired, maybe I’m lost
それでも前にしか進めないถึงอย่างนั้นก็มีแต่ต้องก้าวต่อไปข้างหน้า
Nobody knows my tiny fightNobody knows my tiny fight
それでもgood enough for meแต่นั่นก็ดีพอสำหรับฉันแล้ว
真っ暗な部屋の片隅でที่มุมหนึ่งในห้องที่มืดมิด
小さなhopeがまた灯るความหวังเล็กๆ ถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้ง
「もう一回だけ」と呟いた声がเสียงกระซิบว่า "ขออีกแค่ครั้งเดียว"
静かな夜を貫いてくดังทะลุผ่านค่ำคืนที่เงียบงันไป
Break my limit, break the wallBreak my limit, break the wall
120の鼓動で叫べจงตะโกนออกไปด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นถึง 120
変わり映えしない今日の向こうでข้ามผ่านวันนี้ที่ซ้ำซากจำเจไป
新しい自分に会いに行くเพื่อไปพบกับตัวฉันคนใหม่
Stand up again, again and againStand up again, again and again
転んだ跡を誇れるようにเพื่อที่จะภาคภูมิใจในร่องรอยของการล้มลง
平凡な日々を 歌に変えてเปลี่ยนคืนวันอันแสนธรรมดาให้กลายเป็นบทเพลง
I’m alive, I’m still aliveI’m alive, I’m still alive
始発前の冷たい空気อากาศเย็นยะเยือกก่อนรถไฟเที่ยวแรกจะมาถึง
ポケットの中で震えるdreamความฝันที่สั่นไหวอยู่ภายในกระเป๋าเสื้อ
誰も知らないこのガッツがความกล้าหาญที่ไม่มีใครล่วงรู้นี้
いつか世界を少しだけ揺らすสักวันหนึ่งมันจะสั่นสะเทือนโลกใบนี้ได้นิดหน่อย
