รถไฟเที่ยวสุดท้ายสู่เมื่อวาน

午前零時　最後の車両 空いた座席に　君の影 消したはずのトーク画面が ひとりでに青く灯った 駅名表示は　逆に流れ 窓の景色も　巻き戻る 「昨日へ一通　送れます」 見知らぬ通知が点滅する 終電は昨日へ向かう 君が背を向ける少し前 送信欄に「行かないで」 指が触れるたび夜が揺れる 戻したい　戻せない 一文字ごとに消える記憶 終電は昨日へ向かう 僕は言葉をまだ打てない 昨日へ　昨日へ レールが時間を巻き戻す 一文字目で　初雪が消え 二文字目で　君の口癖 三文字目には　笑い声さえ ノイズの奥へ　遠ざかる 言葉を送れば　昨日は変わる 代わりに僕らが　消えていく 空白の隣　カーソルだけが 答えを急かして　瞬いてる 終電は昨日へ向かう 君が泣き出す少し前 画面に残る「行かない」 あと一文字で朝が変わる 戻したい　戻れない 忘れてまで会いたくない 終電は昨日へ向かう 僕は一文字　削除した 一文字消せば　初雪が戻る 二文字消せば　君の口癖 すべて消したら　笑い声まで 車窓の闇に　帰ってきた さよならだけは 書き換えずに連れていく 終電は昨日へ向かう 君が背を向けたその夜へ 送らなかった「行かないで」 胸の奥でだけ鳴り続ける 戻りたい　戻らない 君との日々は消せない 終電は昨日へ向かう 僕はひとり　明日へ降りる 終着駅に　朝が差す 通知は跡もなく消えた 昨日へ送らなかった言葉 僕は明日へ持っていく

เที่ยงคืน　ตู้โดยสารตู้สุดท้าย บนที่นั่งว่างเปล่า　มีเงาของเธอ หน้าจอแชตที่คิดว่าลบไปแล้ว กลับสว่างเป็นสีฟ้าขึ้นมาเอง ชื่อสถานีบนป้าย　ไหลย้อนกลับ ภาพนอกหน้าต่างก็ถอยย้อนเวลา “ส่งข้อความหนึ่งฉบับไปยังเมื่อวานได้” การแจ้งเตือนที่ไม่คุ้นเคยกะพริบอยู่ รถไฟเที่ยวสุดท้ายมุ่งสู่เมื่อวาน ก่อนที่เธอจะหันหลังไปเพียงนิดเดียว ในช่องข้อความมีคำว่า “อย่าไป” ทุกครั้งที่ปลายนิ้วแตะลง　ค่ำคืนก็สั่นไหว อยากย้อนกลับ　แต่ย้อนกลับไม่ได้ ทุกตัวอักษรที่พิมพ์　ความทรงจำหนึ่งส่วนหายไป รถไฟเที่ยวสุดท้ายมุ่งสู่เมื่อวาน ฉันยังพิมพ์คำนั้นไม่ลง สู่เมื่อวาน　สู่เมื่อวาน รางรถไฟหมุนเวลากลับหลัง พอตัวอักษรแรกปรากฏ　หิมะแรกก็หายไป ตัวอักษรที่สอง　พรากคำติดปากของเธอ พอถึงตัวที่สาม　แม้แต่เสียงหัวเราะ ก็ค่อย ๆ ไกลออกไป　หลังม่านเสียงรบกวน ถ้าส่งถ้อยคำนั้น　เมื่อวานจะเปลี่ยนไป แต่สิ่งแลกเปลี่ยนคือเราจะค่อย ๆ เลือนหาย ข้างช่องว่างเปล่า　เหลือเพียงเคอร์เซอร์ กะพริบเร่งเร้า　ให้ฉันตอบ รถไฟเที่ยวสุดท้ายมุ่งสู่เมื่อวาน ก่อนที่เธอจะเริ่มร้องไห้เพียงนิดเดียว บนหน้าจอเหลือเพียง “อย่า” อีกหนึ่งคำ　รุ่งเช้าก็จะเปลี่ยนไป อยากย้อนกลับ　แต่กลับไปไม่ได้ ฉันไม่อยากพบเธอ ถ้าต้องลืมทุกอย่าง รถไฟเที่ยวสุดท้ายมุ่งสู่เมื่อวาน ฉันลบตัวอักษรไปหนึ่งตัว ลบหนึ่งตัว　หิมะแรกก็กลับมา ลบสองตัว　คำติดปากของเธอก็กลับมา เมื่อลบทั้งหมด　แม้แต่เสียงหัวเราะ ก็กลับคืนสู่ความมืดนอกหน้าต่าง มีเพียงคำอำลา ที่ฉันจะไม่เขียนใหม่ และพามันไปด้วย รถไฟเที่ยวสุดท้ายมุ่งสู่เมื่อวาน สู่คืนที่เธอหันหลังจากไป คำว่า “อย่าไป” ที่ไม่ได้ส่ง ยังดังอยู่เพียงลึกในใจ อยากกลับไป　แต่ฉันจะไม่กลับ วันเวลาที่มีกับเธอลบไม่ได้ รถไฟเที่ยวสุดท้ายมุ่งสู่เมื่อวาน ฉันลงจากรถเพียงลำพัง　สู่วันพรุ่งนี้ แสงเช้าส่องเข้าที่สถานีปลายทาง การแจ้งเตือนหายไปโดยไม่เหลือร่องรอย ถ้อยคำที่ไม่ได้ส่งไปยังเมื่อวาน ฉันจะนำมันไปสู่วันพรุ่งนี้